Μάλλον συνεχίζουμε ως χώρα στη λογική της ήπιας αντιμετώπισης των τουρκικών προκλήσεων ακόμη και μετά την πρωτοφανή πρόκληση της τουρκικής κορβέτας που ζήτησε από ιταλικό σκάφος ανοιχτά του Καστελόριζου να της υποβάλει σχέδιο πλεύσης.
Ο κ. Δρούτσας στη συνέντευξή του καλεί την τουρκική πλευρά να αλλάξει στάση “η Ελλάδα έχει δικαίωμα να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια, δικαίωμα που παράσχει το διεθνές δίκαιο της θάλασσας. Ωστόσο η Τουρκία χαρακτηρίζει τη χρήση του δικαιώματός μας αυτού αιτία πολέμου. Αυτό όμως συνιστά ανοιχτή παραβίαση της σύμβασης του ΟΗΕ που είναι το πιο ιερό κείμενο του δικαίου της θάλασσας. Και θέλω να ρωτήσω, με αυτό τον τρόπο θέλει να αναπτύξει η Τουρκία το δόγμα των μηδενικών προβλημάτων;”
Η διπλωματική γλώσσα επιβάλει πιο ήπιους τόνους ωστόσο είναι να απορεί κανείς γιατί η ελληνική πλευρά επιμένει στο θέμα των 12 μιλίων από τη στιγμή που μπορεί να προχωρήσει στον καθορισμό ΑΟΖ με τις γειτονικές χώρες που εμμέσως πλην σαφώς δίνει λύση απέναντι στις όποιες διεκδικήσεις των Τούρκων που με μια απλή έκφραση, το “casus belli” έχει μπλοκάρει τα πάντα στο Αιγαίο.
Μετά τις βουλευτικές εκλογές στην Τουρκία πρέπει ή να υπάρξει μία λύση στις διερευνητικές επαφές μεταξύ των υπουργείων εξωτερικών της Ελλάδας και της Τουρκίας ή να προσφύγουμε στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για την υφαλοκρηπίδα, δηλώνει ο υπουργός εξωτερικών Δημήτρης Δρούτσας και καλεί την Τουρκία να υπογράψει τη Σύμβαση του ΟΗΕ για το δίκαιο της θάλασσας.
Βέβαια και η κίνηση για προσφυγή στο δικαστήριο της Χάγης ενέχει ρίσκο αφού το παρελθόν έχει αποδείξει ότι ακολουθεί τη γραμμή της … μέσης οδού. Δεν δικαιώνει δηλαδή πλήρως καμία πλευρά και έτσι είναι καλό να αναρωτηθούμε αν και κατά πόσο συμφέρει και τη χώρα μας η … εμμονή στην προσφυγή στο διεθνές δικαστήριο.
