Παρθενώνας: Νόμος στη Γαλλία ανοίγει τον δρόμο για την επιστροφή θραυσμάτων από το Λούβρο

Πέρασε στη Γαλλία νόμος με τον οποίο ανοίγει ο δρόμος για την επιστροφή στην Ελλάδα θραυσμάτων του Παρθενώνα από το Μουσείο του Λούβρου.

Το νέο νομικό πλαίσιο που τέθηκε σε ισχύ στη Γαλλία στις αρχές Μαΐου επαναφέρει στο προσκήνιο το ζήτημα των επιστροφών πολιτιστικής κληρονομιάς και δημιουργεί νέα δεδομένα για τη συζήτηση γύρω από τα θραύσματα του Παρθενώνα που βρίσκονται στο Μουσείο του Λούβρου.

Η δικηγόρος και ερευνήτρια Κατερίνα Τιτή μιλώντας στο ΕΡΤnews είπε για τον συγκεκριμένο νόμο πως «διευκολύνει τις επιστροφές αντικειμένων πολιτιστικής κληρονομιάς που είτε έχουν περιέλθει σε γαλλικές συλλογές είτε έχουν απομακρυνθεί παράνομα από το 1815 και μετά.

Στο Μουσείο του Λούβρου εντοπίζονται περίπου έξι θραύσματα που αποδίδονται στον Παρθενώνα, αν και για ένα ή δύο από αυτά δεν υπάρχει απόλυτη βεβαιότητα ως προς την προέλευσή τους». είπε αρχικά η Κατερίνα Τιτή.

Για τέσσερα από τα έξι θραύσματα, σύμφωνα με την ίδια, φαίνεται ότι ενδέχεται να εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του νέου νόμου, καθώς έχουν εισέλθει στις γαλλικές συλλογές μετά το 1815, γεγονός που αποτελεί κρίσιμη χρονολογική προϋπόθεση.

Πώς επηρεάζει τη διεκδίκηση από το Βρετανικό Μουσείο ο γαλλικός νόμος

Σε πολιτικό και διπλωματικό επίπεδο, τυχόν επιστροφή θραυσμάτων του Παρθενώνα από τη Γαλλία θα είχε, σύμφωνα με την ανάλυση, έντονη συμβολική σημασία, χωρίς όμως να συνιστά άμεση νομική μεταβολή για τη διεκδίκηση των Γλυπτών του Παρθενώνα που βρίσκονται στο Βρετανικό Μουσείο. Ωστόσο, εκτιμάται ότι μια τέτοια κίνηση θα μπορούσε να αυξήσει την πολιτική πίεση προς τη βρετανική πλευρά.

Σε ερωτήσεις σχετικά με άλλα γνωστά έργα, όπως η Αφροδίτη της Μήλου ή η Νίκη της Σαμοθράκης, διευκρινίζεται ότι δεν φαίνεται να εμπίπτουν στο ίδιο νομικό πλαίσιο, καθώς η χρονική προϋπόθεση του νόμου δεν τα καλύπτει.

Υπενθυμίζεται ότι η Ελλάδα έχει ήδη καταφέρει να επαναπατρίσει τμήματα του Παρθενώνα από το Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης το 2006, καθώς και από το Αρχαιολογικό Μουσείο του Παλέρμο και από το Μουσείο του Βατικανού, ενισχύοντας σταδιακά τη διεθνή τάση επανεξέτασης παλαιότερων αποκτήσεων.

Παράλληλα, υπογραμμίζεται ότι η Ελλάδα δεν είναι η μόνη χώρα που επιδιώκει την επιστροφή πολιτιστικών θησαυρών, καθώς διεθνώς εντείνεται η συζήτηση για τον επαναπατρισμό αντικειμένων σε χώρες προέλευσης, με τη θέση του Βρετανικό Μουσείο να δέχεται αυξανόμενη πίεση από διάφορα μέτωπα.