Σύμφωνα με το ΒΗΜΑ της Κυριακής, η ταινία του Παναγιώτη Κράββα “Ο θάνατος που ονειρεύτηκα”, “γεννήθηκε” το 1997 όταν ο σκηνοθέτης συνεργαζόταν στο “Στάκαμαν” του Αντώνη Καφετζόπουλου, ο οποίος είχε ρίξει την ιδέα. Το θέμα ήταν ακόμη ζεστό και παρουσίαζε ενδιαφέρον ωστόσο όπως είχε πει ο κ. Καφετζόπουλος δεν του πήγαινε να κάνει μία ταινία για το πραγματικό περιστατικό.
Τότε, σοκ είχαν προκαλέσει οι ιστορίες του Ασημάκη Κατσούλα, του Μανώλη Δημητροκάλη που καταδιάστηκαν σε δις ισόβια για το θάνατο της 14χρονης Δώρας Συροπούλου και της 28χρονης Γαρυφαλλιάς Γιούργα. Μαζί τους και η Δήμητρα Μαργέτη που είχε καταδικαστεί σε 17 χρόνια κάθειρξη για απλή συνέργεια στους φόνους και την αρπαγή ανηλίκου.
Ο κ. Κράββας ωστόσο θεωρεί ότι είναι καιρός για μία “πραγματικά παράξενη ταινία τρόμου”στην Ελλάδα και ότι αυτό θα μπορούσε να γίνει τώρα. “Αυτό ήταν το στοίχημά μου. Ξεκίνησα μεν με τα παιδιά της πραγματικής ιστορίας αλλά ο σατανισμός δεν ήταν το θέμα μου. Αντιμετώπισα το θέμα σαν έναν “Romeo and Juliet” του τρόμου. ΄Η σαν τους “Γεννημένους δολοφόνους” του Ολιβερ Στόουν τοποθετημένους στην ελληνική πραγματικότητα” λέει.
Η ταινία που έχει βγει από την Πέμπτη στους κινηματογράφους, διαδραματίζεται στο ασφυκτικό περιβάλλον μίας κλειστής επαρχιακής κοινωνίας που δίνει λίγα διέξοδα για έκφραση στους ήρωες. Ο ίδιος ο κ. Κράββας λέει ότι προσπάθησε να παρακολουθήσει την ιστορία ωστόσο λόγω της υπερπροβολής του σατανισμού και του σεξ, δεν είναι και ο ίδιος σίγουρος για τα γεγονότα. Θεωρεί επίσης ότι είναι άδικο για αυτά τα παιδιά να γυρίσουν τόσα χρόνια πίσω μέσω της ταινίας.
