Κατά το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο η δυναμική διεύθυνση διαδικτύου ενός επισκέπτη αποτελεί, για τον φορέα εκμεταλλεύσεως του ιστοτόπου (site operator), δεδομένο προσωπικού χαρακτήρα, όταν ο εν λόγω φορέας έχει στη διάθεσή του νόμιμα μέσα βάσει των οποίων μπορεί να εξακριβωθεί η ταυτότητα του οικείου επισκέπτη χάρη στις πρόσθετες πληροφορίες που έχει στη διάθεσή του ο φορέας παροχής προσβάσεως στο διαδίκτυο (internet provider) του επισκέπτη.
Η υπόθεση αυτή έφθασε στο Ευρωπαικό Δικαστήριο μετά απο προσφυγή ενός Γερμανού πολίτη ο οποίος προσέφυγε ενώπιον των γερμανικών δικαστηρίων κατά της καταχωρίσεως και αποθηκεύσεως των διευθύνσεών του πρωτοκόλλου διαδικτύου (διευθύνσεις IP) από τους ιστοτόπους των γερμανικών ομοσπονδιακών υπηρεσιών τους οποίους επισκέπτεται.
Οι εν λόγω υπηρεσίες καταχωρούν και αποθηκεύουν, πέραν της ημερομηνίας και ώρας της εκάστοτε επισκέψεως σε ιστότοπο, τις διευθύνσεις IP των επισκεπτών προς αποτροπή των επιθέσεων στον κυβερνοχώρο και διευκόλυνση των ποινικών διώξεων.
