Την προσφυγή της Νικαράγουας με την οποία ζητούσε να επανακαθοριστούν και να επεκταθούν πέρα του ορίου που είχε καθοριστεί προηγουμένως τα δικαιώματά της σε μια θαλάσσια ζώνη πλούσια σε αλιεύματα και πετρέλαιο, στην τελευταία –προσώρας– δικαστική διαφορά της με την Κολομβία για τη χάραξη των θαλασσίων συνόρων τους απέρριψε το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης..
Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης ανακοίνωσε ότι «απορρίπτει» τα αιτήματα της Νικαράγουας. Η χώρα αμφισβητούσε μια απόφαση που έλαβε το ΔΔ το 2012, με την οποία παραχώρησε στη Νικαράγουα ένα μεγάλο μέρος αυτής της θαλάσσιας ζώνης αλλά έδωσε επτά νησάκια στην Κολομβία.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Η Νικαράγουα προσέφυγε το 2013 και πάλι στο ΔΔ ζητώντας να αναγνωριστεί ότι η αποκλειστική οικονομική ζώνη της εκτείνεται πέραν των 200 ναυτικών μιλίων (370 χιλιόμετρα) από τα παράλιά της, επικαλούμενη το εθιμικό δίκαιο. Η Μανάγκουα υποστήριζε ότι το έδαφός της θα έπρεπε να ακολουθεί τα όρια της ηπειρωτικής υφαλοκρηπίδας που εκτείνεται υποθαλάσσια από τα παράλιά της. Η Μπογκοτά από την πλευρά της διαφωνούσε, με το σκεπτικό ότι μια τέτοια διευθέτηση θα επικάλυπτε τη ζώνη στην οποία βρίσκεται το μικρό αρχιπέλαγός που της ανήκει.
Το 2022 το ΔΔ διέταξε το πολεμικό ναυτικό της Κολομβίας να σταματήσει να επεμβαίνει στα χωρικά ύδατα της Νικαράγουας.
«Σε αυτήν την περίπτωση διεκδικούνται θαλάσσιες ζώνες με πολύ πλούσιο οικοσύστημα, φυσικό κάλλος, αλιευτικούς αλλά και φυσικούς πόρους», όπως πετρέλαιο και φυσικό αέριο, εξήγησε ο Νικολάς Μποεγκλίν, καθηγητής διεθνούς δικαίου στο Πανεπιστήμιο της Κόστα Ρίκα.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Οι δύο πλευρές συγκρούονταν στο Δικαστήριο της Χάγης από πέρσι τον Δεκέμβριο, με την Κολομβία να κατηγορεί τη Νικαράγουα για «υπερβολικές» απαιτήσεις, πρωτοφανείς στην ιστορία του θεσμού. Κατά την Κολομβία, η Νικαράγουα «δεν απέδειξε με επιστημονικά μέσα ότι υπάρχει υφαλοκρηπίδα» που εκτείνεται πέραν των 200 ναυτικών μιλίων».
Η Νικαράγουα από την άλλη κατηγορούσε την Κολομβία ότι απειλεί «την ασφάλεια του ωκεανού».
Να σημειωθεί ότι οι δύο χώρες δεν έχουν χερσαία σύνορα, αλλά μόνο θαλάσσια, που αποτελούν πηγή έντασης εδώ και σχεδόν έναν αιώνα.
Η Μανάγκουα προσέφυγε στο ΔΔ το 2001 και κέρδισε το 2012 πολλές δεκάδες χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα μιας ΑΟΖ που προηγουμένως ήταν υπό τον έλεγχο της Μπογκοτά. Ταυτόχρονα όμως το ΔΔ αναγνώρισε την κυριαρχία της Κολομβίας στο αρχιπέλαγος Προβιντένσια, Σαν Αντρές και Σάντα Καταλίνα.
Η απόφαση θεωρήθηκε προσβλητική για την Κολομβία η οποία, οργισμένη, ανακοίνωσε αμέσως ότι δεν αναγνωρίζει πλέον τη δικαιοδοσία του ΔΔ όσον αφορά τις συνοριακές διαφορές.
Η Νικαράγουα προσέφυγε ξανά το 2013 στη Χάγη, υποστηρίζοντας ότι η Κολομβία παραβιάζει τις αποφάσεις του δικαστηρίου.
Το ΔΔ, που εδρεύει στη Χάγη, ιδρύθηκε το 1946 για να ρυθμίζει τις διαφορές μεταξύ κρατών. Οι αποφάσεις του είναι δεσμευτικές και δεν επιδέχονται έφεσης, όμως το δικαστήριο δεν έχει κανέναν τρόπο για να τις επιβάλει.
