Αλλάζει με αστραπιαίες ταχύτητες ο παγκόσμιος χάρτης των χρηματιστηρίων με ”γάμους” που γεφυρώνουν αδιανόητες μέχρι χθες αποστάσεις όπως από την Αμερική στη Γερμανία και από την Αγγλία στον Καναδά.
Δύο είναι οι κυριότερες αιτίες των χρηματιστηριακών συγχωνεύσεων.
Από τη μία πλευρά είναι το ”ψαλίδισμα” στα κόστη λειτουργίας των χρηματιστηρίων και ως απόδειξη αρκεί να αναφέρουμε πως από την αμερικανικογερμανική συγχώνευση υπολογίζεται ότι θα προκύψει ετήσιων εξόδων της τάξης των 300 εκατομμυρίων ευρώ.
Ο δεύτερος και ίσως κυριότεροις λόγος είναι η προσπάθεια να δημιουργηθούν οι χρηματιστηριακοί ηγεμόνες που θα κυριαρχήσουν στις αγορές του μέλλοντος.
Οι πομπώδεις εκφράσεις δεν προκύπτουν από εξωφρενικά ενθουσιώδεις προσδοκίες αλά από τους αριθμούς.Από τη συγχώνευση μεταξύ Λονδίνου και Τορόντο δημιουργείται το τέταρτο μεγαλύτερο χρηματιστήριο στον πλανήτη με συναλλαγές σε μετοχές αξίας 4,1 τρισ. δολαρίων το χρόνο και πρώτο παγκοσμίως για μεταλλευτικές εταιρείες.
Όμως ακόμα και αυτό το νέο χρηματιστήριο θα μοιάζει με φτωχό συγγενή μπροστά σε αυτό που ετοιμάζουν Αμερικανοί και Γερμανοί που δεν είναι άλλο από την παγκόσμια χρηματιστηριακή κυριαρχία αφού η συγχώνευση που ετοιμάζουν θα ”γεννήσει” το μεγαλύτερο χρηματιστηριακό κέντρο με βάση τα έσοδα και τα κέρδη, που θα διαχειρίζεται όλα τα χρηματιστήρια με βάση τους τοπικούς κανονισμούς.
