Την ώρα που ο Κιρ Στάρμερ διαμηνύει πως δεν πρόκειται να παραιτηθεί, οι διάδοχοί του φαίνεται πως σηκώνουν μανίκια και ετοιμάζονται για να πάρουν τα ηνία του Εργατικού Κόμματος αλλά και τη διακυβέρνηση της χώρας.
Ο Άντι Μπέρναμ του Εργατικού Κόμματος φαίνεται πως ετοιμάζεται να επιστρέψει – από δήμαρχος του Μάντσεστερ – στο Γουέστμινστερ, ενώ η απόφαση του βουλευτή Τζος Σίμονς να αποσυρθεί από τη βουλευτική έδρα του στο Makersfield, ανοίγει τον δρόμο για πιθανή κοινοβουλευτική επιστροφή στο κοινοβούλιο του Μπέρναμ και τροφοδοτώντας, όπως ήταν αναμενόμενο, τα σενάρια ηγεσίας.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Η εξέλιξη ήρθε λίγες ώρες μετά την παραίτηση του Γουές Στρίτινγκ από τη θέση του υπουργού Υγείας, γεγονός που ερμηνεύεται ως επιτάχυνση των διεργασιών για την επόμενη μέρα στο κόμμα.
Παράλληλα, η Άντζελα Ρέινερ επανήλθε δριμύτερη μετά τη διευθέτηση της φορολογικής της υπόθεσης και εμφανίζεται πλέον ως ισχυρή υποψήφια, ενώ στο προσκήνιο παραμένει και ο Εντ Μίλιμπαντ από την πτέρυγα της Αριστεράς.
Οι βασικοί διάδοχοι
Άντι Μπέρναμ: Ο πολιτικός με τη μεγαλύτερη δυναμική βάσης
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Ο δήμαρχος του Μάντσεστερ θεωρείται ένα από τα δημοφιλέστερα πρόσωπα στο εσωτερικό των Εργατικών. Με μακρά διαδρομή ως πρώην υπουργός και ισχυρό αποτύπωμα στην τοπική αυτοδιοίκηση, ο Μπέρναμ έχει χτίσει εικόνα πολιτικού με άμεση σχέση με τις εργατικές περιοχές του Βορρά.
Η παραχώρηση της βουλευτικής έδρας στο Makersfield του ανοίγει τον δρόμο για επιστροφή στη Βουλή των Κοινοτήτων, ενώ δημοσκοπικά εμφανίζεται ιδιαίτερα ισχυρός μεταξύ των μελών του κόμματος.
Άντζελα Ρέινερ: Η εκπρόσωπος της «παραδοσιακής βάσης»
Η πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης επανέρχεται δυναμικά στο πολιτικό σκηνικό μετά την αθώωσή για φορολογική υπόθεση. Η Ρέινερ, γνωστή για το πιο λαϊκό και άμεσο πολιτικό της ύφος, διατηρεί ισχυρή επιρροή στην αριστερή πτέρυγα και στα συνδικάτα.
Οι σύμμαχοί της τη θεωρούν πολιτικό με αυθεντική σύνδεση με τις εργατικές κοινότητες και με ισχυρή απήχηση στις περιοχές που απομακρύνθηκαν από τους Εργατικούς στις πρόσφατες εκλογές.
Γουές Στρίτινγκ: Ο τεχνοκράτης της κεντροδεξιάς πτέρυγας
Ο πρώην υπουργός Υγείας παραμένει ένα από τα πιο προβεβλημένα στελέχη της λεγόμενης εκσυγχρονιστικής πτέρυγας. Με ισχυρό επικοινωνιακό προφίλ και εμπειρία στη διαχείριση μεγάλων χαρτοφυλακίων, ο Στρίτινγκ θεωρείται πολιτικός με κυβερνητική ετοιμότητα.
Ωστόσο, η πιο κεντρώα και τεχνοκρατική του προσέγγιση τον φέρνει αντιμέτωπο με δυσκολίες στο να κερδίσει τη στήριξη της αριστερής βάσης, η οποία παραμένει καθοριστική σε εσωκομματικές διαδικασίες.
Σάμπανα Μαχμούντ: Η ανερχόμενη «σκληρή γραμμή»
Η νέα υπουργός Εσωτερικών θεωρείται ανερχόμενη δύναμη με αυξανόμενο πολιτικό βάρος στο εσωτερικό της κυβέρνησης. Με πιο αυστηρές θέσεις σε ζητήματα μετανάστευσης και ασφάλειας, εκπροσωπεί τη λεγόμενη «Blue Labour» κατεύθυνση, που επιχειρεί να συνδυάσει κοινωνική πολιτική με πιο συντηρητική ρητορική.
Παρά την ενίσχυση της εικόνας της, παραμένει αβέβαιο αν μπορεί να συγκεντρώσει την απαραίτητη κοινοβουλευτική υποστήριξη για να φτάσει σε τελική αναμέτρηση.
Εντ Μίλιμπαντ: Ο έμπειρος αλλά διχαστικός παράγοντας
Ο υπουργός Ενέργειας και Κλιματικής Πολιτικής αποτελεί σταθερή φυσιογνωμία της αριστερής πτέρυγας των Εργατικών. Με έντονη παρουσία στα ζητήματα πράσινης μετάβασης και ενεργειακής πολιτικής, διατηρεί επιρροή στη βάση του κόμματος και στους νεότερους ψηφοφόρους.
Ωστόσο, η προηγούμενη θητεία του στην ηγεσία και η εκλογική ήττα του 2015 εξακολουθούν να βαραίνουν την πολιτική του εικόνα, καθιστώντας δύσκολη μια νέα πορεία προς την κορυφή.
Αλ Καρνς: Το αουτσάιντερ
Ο πρώην πεζοναύτης και νεοεκλεγείς βουλευτής θεωρείται το πιο απρόβλεπτο όνομα της λίστας. Με ταχύτατη άνοδο στο κυβερνητικό σχήμα, έχει ήδη αναλάβει χαρτοφυλάκια στο Υπουργείο Άμυνας, παρά τη σύντομη κοινοβουλευτική του εμπειρία.
Είναι ιδιαίτερα δραστήριος και έχει κερδίσει πολλούς πόντους στην κομματική βάση, αν και αρκετοί στο Westminster αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό το ενδεχόμενο ηγετικής του φιλοδοξίας λόγω περιορισμένης εμπειρίας.
Τζον Χίλι: Ο άνθρωπος της «ενότητας»
Ο υπουργός Άμυνας προβάλλεται ως πιθανός συμβιβαστικός υποψήφιος σε ένα κόμμα με έντονες εσωτερικές διαφωνίες. Με διεθνή εμπειρία και σταθερό προφίλ στη διαχείριση κρίσεων, θεωρείται πρόσωπο που μπορεί να γεφυρώσει τις διαφορετικές πτέρυγες.
Ωστόσο, η περιορισμένη επικοινωνιακή του απήχηση και η εικόνα μιας «υπερβολικά ασφαλούς επιλογής» ενδέχεται να γίνουν τροχοπέδη.
