Στις 7 Οκτωβρίου 2023, η Μπατσεβά Γιαχαλομί βρέθηκε μπροστά σε ένα αδιανόητο δίλημμα – μια απόφαση που καμία μητέρα δεν θα έπρεπε ποτέ να κληθεί να πάρει. Κατά τη διάρκεια της αιματηρής επίθεσης της Χαμάς στο Ισραήλ, έπρεπε μέσα σε δευτερόλεπτα να επιλέξει: να τρέξει μακριά και να σώσει τις δύο κόρες της ή να κυνηγήσει τον 12χρονο γιο της που τον έπαιρναν όμηρο.
Η Γιαχαλομί βρισκόταν στο σπίτι της στο κιμπούτς Νιρ Οζ στο Ισραήλ με τον σύζυγό της Οχάντ και τα τρία τους παιδιά, όταν περίπου 500 ένοπλοι της Χαμάς εισέβαλαν στην κοινότητα, σκοτώνοντας και απαγάγοντας δεκάδες κατοίκους. Οι τρομοκράτες εισέβαλαν στο δωμάτιο της οικογένειας, απήγαγαν τον σύζυγό της και τον γιο τους Εϊτάν και αιχμαλώτισαν και την ίδια με τις δύο κόρες της, ηλικίας τότε 10 ετών και 20 μηνών.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Καθώς μεταφέρονταν με μηχανή προς τη Λωρίδα της Γάζας, η ίδια και τα κορίτσια έπεσαν από το όχημα και κατάφεραν να διαφύγουν. Τότε, μέσα στο χάος και τον τρόμο, η Μπατσεβά έπρεπε να αποφασίσει: να τρέξει για να σωθεί με τα δύο μικρότερα παιδιά ή να επιστρέψει πίσω, κυνηγώντας τον γιο της προς το άγνωστο.
Διάλεξε να σώσει τις κόρες της.
«Όχι, δεν είμαι πάντα σίγουρη ότι πήρα τη σωστή απόφαση», λέει σήμερα, σχεδόν δύο χρόνια μετά. «Ήταν αφόρητα δύσκολο να τρέξω αντίθετα από τον Εϊτάν, γνωρίζοντας ότι τον έπαιρναν μέσα στη Γάζα χωρίς εμένα».
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Ο Εϊτάν κρατήθηκε όμηρος για 52 ημέρες, μέχρι την απελευθέρωσή του τον Νοέμβριο του 2023 στο πλαίσιο ανταλλαγής. Ο σύζυγός της, Οχάντ, δεν επέστρεψε ποτέ ζωντανός. Δολοφονήθηκε στη Γάζα και η σορός του επεστράφη μετά από 510 ημέρες αιχμαλωσίας.
Η Μπατσεβά περιγράφει τη μέρα της σφαγής σαν να ήταν χθες: συναγερμοί, πυροβολισμοί, κραυγές «Αλλάχου Άκμπαρ». Το κιμπούτς Νιρ Οζ υπέστη μία από τις πιο βαριές απώλειες: από τους 420 κατοίκους, 47 δολοφονήθηκαν και 76 απήχθησαν.
Ο σύζυγός της βγήκε από το ασφαλές δωμάτιο για να προσπαθήσει να κλειδώσει την πόρτα. Οι ένοπλοι πέταξαν χειροβομβίδες στο σπίτι και τον πυροβόλησαν. «Τον ακούσαμε να ουρλιάζει τραυματισμένος», θυμάται. «Νομίζαμε ότι δεν θα έπαιρναν κάποιον σε αυτή την κατάσταση».
«Ο γιος μου κοιμόταν για κάτω από καρέκλες, φοβόταν»
Βοήθεια από τον ισραηλινό στρατό έφτασε ώρες αργότερα, αφού οι τρομοκράτες είχαν ήδη αποχωρήσει. «Ήμασταν εντελώς μόνοι. Ήταν μια τεράστια αποτυχία», λέει χαρακτηριστικά, αναφερόμενη στη μετέπειτα επίσημη έρευνα που κατέληξε σε «συστημική αποτυχία» προστασίας των πολιτών.
Ο γιος της Εϊτάν, κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας του, λιμοκτονούσε, ξυλοκοπήθηκε και τον ανάγκαζαν να παρακολουθεί βίντεο βίας που είχαν καταγράψει οι ίδιοι οι τρομοκράτες. «Έτρωγε μία πίτα και ένα αγγούρι την ημέρα. Του έλεγαν ότι το Ισραήλ δεν υπάρχει πια», λέει η μητέρα του. Για εβδομάδες κοιμόταν κάτω από καρέκλες, φοβόταν να ξαπλώσει.
Όσο για τον σύζυγό της Οχάντ, η οικογένεια έζησε επί μήνες μέσα στην αβεβαιότητα. Μέχρι και τις αρχές του 2025, δεν γνώριζαν αν ζούσε ή όχι. «Μας διέλυσε ψυχικά αυτή η αναμονή. Ελπίζαμε ότι θα γυρίσει ζωντανός».
Η ιστορία της Μπατσεβά αποτελεί βασικό άξονα της νέας ισραηλινής σειράς Red Alert, η οποία επιχειρεί να καταγράψει προσωπικές μαρτυρίες από τη φονικότερη ημέρα για τους Εβραίους μετά το Ολοκαύτωμα. «Θέλω ο κόσμος να θυμάται. Να δει τι έγινε στ’ αλήθεια», λέει. «Δεν ήταν πόλεμος. Ήταν σφαγή».
