Δημήτρης Κίτσος: Η δική μου ανάγκη είναι η υποκριτική να μου αποκαλύπτει αλήθειες

Τόσο για την αλήθεια που ψάχνει στους ήρωες του όσο και για το… σκοτάδι τους μίλησε, μεταξύ άλλων, ο Δημήτρης Κίτσος.

Ο γνωστός ηθοποιός έδωσε μία νέα εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη που παραχώρησε αυτή την εβδομάδα στο ένθετο Real life και τη δημοσιογράφο Μαρίνα Τσικλητήρα. Μάλιστα, ο Δημήτρης Κίτσος σημείωσε ότι 

Ακολουθεί ένα απόσπασμα από τη συνέντευξή του:

Η υποκριτική σου αποκαλύπτει αλήθειες ή τις κρύβει;

Είναι επιλογή του καθενός ποιον δρόμο θα ακολουθήσει ως προς αυτό και το αποτέλεσμα μπορεί να είναι εξίσου σπουδαίο. Η δική μου ανάγκη είναι να μου αποκαλύπτει αλήθειες. Να μαθαίνω τον εαυτό μου καλύτερα.

Έχεις ζήσει κάτι, μέσα από κάποιον ρόλο, που σε τρόμαξε;

Σε μια γαλλική σειρά υποδύθηκα έναν αναρχικό ο οποίος είχε διαπράξει βιασμό. Καθώς ερευνούσα τις ρίζες της συμπεριφοράς του, αναδύθηκαν αρκετά σκοτεινά στοιχεία. Προφανώς δεν ήμουν σαν αυτόν, αλλά το πολύ σκοτάδι μπορεί να σε μπερδέψει και, τελοσπάντων, χρειάζεται μια απόσταση ασφαλείας από αυτό.

Οι χαρακτήρες που ερμηνεύεις έχουν συχνά ρωγμές και γωνίες, σκοτάδια και μυστήρια. Λες και αιωρείται ένα ερωτηματικό από πάνω τους, κάτι συναρπαστικά ανεξιχνίαστο. Σε τραβά αυτό το στοιχείο στους ρόλους που επιλέγεις;

Σε ένα καλογραμμένο θεατρικό κείμενο ή σενάριο αυτά υπάρχουν συνήθως, γιατί αφορούν ανθρώπους και δεν υπάρχουν άνθρωποι χωρίς αυτά. Δεν επιλέγω έναν ρόλο επειδή έχει οπωσδήποτε αυτά τα χαρακτηριστικά αν και, πράγματι, μπορεί να τον οδηγήσω εγώ εκεί κάποιες φορές. Ψάχνω το τραύμα στους ήρωες μου, όμως δεν είναι απαραίτητο να φανερωθεί τελικά.

Στο “Maestro”, ας πούμε, ήθελα να κάνω κάποιον που θα δείξει στην κοπέλα του, που ερμηνεύει η Κλέλια Ανδριολάτου, ότι και καλά μετάνιωνε για τη χειριστική και κακοποιητική του συμπεριφορά. Ο ίδιος ήρωας θα μπορούσε να είναι λιγότερο “συναισθηματικός”, να πει “συγνώμη που σε χτύπησα, αλλά πάμε παρακάτω”. Μου αρέσει, όμως, και η καθαρότητα.

Ο χαρακτήρας που ερμήνευσε ο Γιάννης Τσορτέκης στο “Maestrο” διατήρησε μέχρι τέλους την ίδια ενέργεια, δεν έδειξε ποτέ το τραύμα του, το μάντευε ο θεατής αν ήθελε.