Η Ευρώπη δεν μπορεί να μιλάει για στρατηγική αυτονομία ενώ επιτρέπει τη διάβρωση της βιομηχανικής της βάσης, σύμφωνα με τον Ευάγγελο Μυτιληναίο, επικεφαλής του ομίλου Metlen και πρόεδρο της European Metals.
Ο Ευάγγελος Μυτιληναίος τονίζει ότι δεν μπορεί να υπάρξει περαιτέρω καθυστέρηση, σε ανακοίνωση του ευρωπαϊκού συνδέσμου που δημοσιεύεται μετά την νέα αναβολή της δημοσίευσης του νομοθετήματος για τον βιομηχανικό επιταχυντή (Industrial Accelerator Act) που πάει για τις 4 Μαρτίου ενώ είχε προγραμματιστεί για τις 26 Φεβρουαρίου.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Όπως αναφέρει η ανακοίνωση, τα μέταλλα και οι ενεργοβόρες βιομηχανίες δεν είναι υποδεέστεροι τομείς αλλά αποτελούν το θεμέλιο των αμυντικών δυνατοτήτων, των υποδομών, της μεταποίησης και της τεχνολογικής ηγεσίας της Ευρώπης. Εάν η παραγωγή εγκαταλείψει την Ευρώπη, θα είναι εξαρτημένη από τρίτους για τα υλικά που τροφοδοτούν την οικονομία και διασφαλίζουν την κυριαρχία της.
Όπως τονίζει επίσης στην ανακοίνωσή του ο κ. Μυτιληναίος:
«…Η ευρωπαϊκή μεταλλουργική βιομηχανία αποτελεί ζωτικό στοιχείο στα μελλοντικά μας σχέδια για απαλλαγή από τον άνθρακα, για ψηφιοποίηση και για υπεράσπιση των ελευθεριών μας. Ο Νόμος για τον Βιομηχανικό Επιταχυντή (Industrial Accelerator Act) πρέπει να αναγνωρίζει τη στρατηγική αξία των μετάλλων που κατασκευάζονται στην Ευρώπη.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Υποστηρίζουμε σθεναρά τον Επίτροπο Στέφαν Σεζόρν στις προσπάθειές του να ενισχύσει τη βιομηχανική ικανότητα της Ευρώπης μέσω ενός ισχυρού Νόμου για τον Βιομηχανικό Επιταχυντή, ο οποίος πρέπει να έχει τα μέταλλα στην καρδιά του. Σε μια εποχή που οι μεγάλες παγκόσμιες δυνάμεις υποστηρίζουν επιθετικά τις εγχώριες βιομηχανίες τους, η Ευρώπη πρέπει να είναι εξίσου σαφής σχετικά με τις προτεραιότητές της και να ενεργεί γρήγορα και αποφασιστικά, όχι να σκέφτεται για εβδομάδες, μήνες, χρόνια.
Το κόστος ενέργειας παραμένει διαρθρωτικά υψηλότερο από ό,τι σε ανταγωνιστικές περιοχές. Οι εμπορικές πιέσεις αυξάνονται. Το ρυθμιστικό κόστος και το κόστος άνθρακα αποθαρρύνουν τις επενδύσεις. Σε αυτό το περιβάλλον, η καθυστέρηση του Νόμου για τον Βιομηχανικό Επιταχυντή στέλνει λάθος μήνυμα στη βιομηχανία και στις αγορές. Ο αποκλεισμός των μετάλλων από τους στρατηγικούς τομείς στέλνει ένα ακόμη χειρότερο μήνυμα στους επενδυτές σχετικά με την πρόθεση της Ευρώπης σε αυτόν τον τομέα.
Η αρχή πρέπει να είναι απλή: η ευρωπαϊκή δημόσια χρηματοδότηση πρέπει, εντός εύλογων ορίων, να δίνει προτεραιότητα στην παραγωγική ικανότητα μετάλλων που βρίσκεται στην Ευρώπη. Αυτό δεν είναι προστατευτισμός – είναι οικονομική ασφάλεια. Η στρατηγική αυτονομία ξεκινά με την παραγωγή. Εάν χάσουμε τα μέταλλα και άλλες θεμελιώδεις βιομηχανίες μας, χάνουμε μόχλευση, ανθεκτικότητα και έλεγχο επί του δικού μας μέλλοντος.
Η Ευρώπη πρέπει να αποφασίσει: θα παράγουμε μέταλλα στην Ευρώπη ή θα εξαρτόμαστε από τρίτους για τη μελλοντική μας οικονομική ασφάλεια; Ο Νόμος για τον Βιομηχανικό Επιταχυντή αποτελεί μια τέτοια δοκιμασία».
