Τάδε έφη Λέανδρος Ρακιντζής και ως γενικός επιθεωρητής δημόσιας διοίκησης κάτι ξέρει παραπάνω από εμάς τους απλούς πολίτες, που υφιστάμεθα τις συνέπειες της διαφθοράς και μάλιστα μας κοστίζει πολύ ακριβά. Το πόσο ακριβώς το αποκαλύπτει ο κ. Ρακιντζής και ανέρχεται σε 33 δις. ευρώ ετησίως, ναι καλά διαβάσατε 33 δις. ευρώ το χρόνο.
Δεν χρειάζονται περισσότερα λόγια, ούτε άλλες διαπιστώσεις, τις οποίες σημειωτέον έκανε στην εμπεριστατωμένη ομιλία του κατά τις προγραμματικές δηλώσεις ο αρμόδιος αναπληρωτής υπουργός ο κύριος Παπαγγελόπουλος.
Μένει τώρα να δούμε έργο. Να δούμε πράξεις που θα τιμωρούν τους διεφθαρμένους, τους κομπιναδόρους, τους μιζαδόρους και όσους λυμαίνονται το δημόσιο χρήμα καταδικάζοντας τη χώρα σε κρίση και παρακμή.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Εδώ κύριε Τσίπρα η κυβέρνησή σας δεν πρέπει να δείξει έλεος, ούτε να κάνει εξαιρέσεις και εκπτώσεις αν θέλετε να κερδίσετε το πολιτικό παιχνίδι. Και επειδή ο τόπος μας είναι μικρός όλοι γνωρίζουμε ή καλύτερα υποψιαζόμαστε βάσιμα τι ακριβώς συμβαίνει και αναλόγως θα κριθεί το έργο σας στον τομέα αυτό.
Αλλά εκτός από την τιμωρία των ενόχων, το μεγαλύτερο, το σπουδαιότερο και πλέον αναγκαίο έργο κύριε πρωθυπουργέ είναι η δημιουργία εκείνων των θεσμών, που θα αποτρέπουν στο μέλλον την επανάληψη των φαινομένων διαφθοράς με τόσο χοντρό και απροκάλυπτο τρόπο που προσβάλλει ακόμα και τη νοημοσύνη των πολιτών.
Γι΄ αυτό κύριε Τσίπρα οφείλετε τάχιστα να προωθήσετε εκείνες τις μεταρρυθμίσεις που θα εξαφανίζουν τη γραφειοκρατία η οποία τρέφει τη διαφθορά, θα απλοποιήσετε και θα κωδικοποιήσετε τη νομοθεσία ώστε να μην υπάρχουν γκρίζες ζώνες και παράθυρα, θα αποκαταστήσετε τη διαφάνεια, την ισονομία και την ισοπολιτεία σε κάθε πεδίο δράσης του δημοσίου, αλλά και γενικότερα της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας.
Τιτάνιο το έργο. Πολύ δύσκολο. Αλλά οφείλετε, οφείλουμε όλοι να πετύχουμε, γιατί αλλιώς η πατρίδα δεν έχει μέλλον. Θα βυθιστεί σε μία περίοδο μακράς παρακμής με ανυπολόγιστες συνέπειες. Και επειδή ο κύριος Ρακιντζής είπε πως δεν υπήρξε πολιτική βούληση, αρχίστε διακηρύσσοντας την αταλάντευτη πολιτική βούληση της κυβέρνησης να βάλετε επιτέλους το μαχαίρι στο κόκκαλο. Και στη συνέχεια ασφαλώς να βάλετε πραγματικά το μαχαίρι στο κόκκαλο για να μη φτάσετε στο σημείο να αναρωτηθείτε κι΄ εσείς όπως ένας προκάτοχός σας «Μα, ποιος κυβερνά αυτό τον τόπο».
