Διαβάστε όλο το άρθρο των Financial Times με τίτλο : Η μπλόφα της Γερμανίας και ο Mario Monti
”Φανταστείτε αυτό. Είναι το βράδυ της Πέμπτης κατά τη συνάντηση των ηγετών της Ευρώπης. Ο πρωθυπουργός της Ιταλίας σηκώνετε και λέει τα εξής: «Κύριε πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι. Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μία απλή επιλογή: μπορούμε είτε να σώσουμε σήμερα το ευρώ και να χτίσουμε τη βάση για μία μελλοντική πολιτική ένωση ή μπορούμε να αποτύχουμε σε όλα. Όλοι γνωρίζουμε τι πρέπει να γίνει για να σωθεί το ευρώ. Πρέπει να γίνει μία τραπεζική ενοποίηση για την Ισπανία, μία δημοσιονομική ενοποίηση για την Ιταλία και μία πολιτική ενοποίηση για τη Γερμανία. Μπορούμε βεβαίως να διαφωνήσουμε ως προς τις λεπτομέρειες. Αλλά πρέπει να διευθετήσουμε κάποιες από αυτές τις διαφορές αυτό το Σαββατοκύριακο και να πάρουμε την απόφαση για τα βήματα που πρέπει να γίνουν αυτή την στιγμή. Οι πολιτικές μας για την αντιμετώπιση της κρίσης απέτυχαν πολλές φορές. Τώρα χρειαζόμαστε κάτι που να δράσει άμεσα. Εάν αποτύχουμε, σας διαβεβαιώνω ότι δεν θα μπορώ να είμαι πλέον μέλος αυτής της ομάδας και πως η χώρα μου δεν θα μπορεί να αποτελεί μέρος αυτού του έργου».
Πρέπει κατ’ αρχήν να πω, ότι δεν πιστεύω πραγματικά πως o Mario Monti θα πει κάτι τέτοιο ούτε σε πιο ευγενική μορφή. Είναι ο επικεφαλής μίας τεχνοκρατικής κυβέρνησης. Δουλειά του είναι να διορθώνει τα πράγματα. Το να αντιταχθεί στην Γερμανίδα καγκελάριο, πόσο μάλλον να τζογάρει με το μέλλον της Ιταλίας, δεν είναι μέρος των αρμοδιοτήτων του. Τα πολιτικά κόμματα της Ιταλίας τον διόρισαν γιατί ήθελαν έναν υδραυλικό να διαδεχθεί τον playboy, δεν θέλουν ένα τζογαδόρο. Το τελευταίο πράγμα που ήθελαν ήταν έναν ηγέτη.
Νομίζω όμως, ότι ένα υπολογισμένο ρίσκο θα μπορούσε να δικαιολογηθεί. Θα πρέπει όμως, να γίνουν απολύτως κατανοητά τόσο τα οφέλη όσο και οι κίνδυνοι που συνεπάγεται. Το θέμα δεν είναι μόνο να προκαλέσουμε τη μπλόφα της Angela Merkel, όπως υποστηρίζουν αρκετοί Ισπανοί και Ιταλοί φίλοι. Δεν μπλοφάρει, παρά το γεγονός ότι η διάσπαση της ευρωζώνης θα μπορούσε να είναι καταστροφική για τη Γερμανία.
Ο Joschka Fischer, ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της χώρας, είπε πρόσφατα ότι εάν η Γερμανία επιτρέψει τη διάσπαση της ευρωζώνης, θα προκαλέσει για τρίτη φορά μέσα σε έναν αιώνα απόλυτη καταστροφή στην Ευρώπη και στον εαυτό της.
Αυτοί που υποστηρίζουν ότι θα πρέπει να “δούμε” την μπλόφα της Γερμανίας εκτιμούν ότι υπάρχει κάποιος βαθμός λογικής που προφανώς δεν υπάρχει. Οι Γερμανοί έχουν αναπτύξει μία περίεργη εξήγηση για την κρίση. Η συζήτηση που διεξάγεται στη Γερμανία, την οποία παρακολουθώ τακτικά, βρίσκεται σε ένα παράλληλο σύμπαν. Υπάρχει επί παραδείγματι άρνηση ως προς τα ελλείμματα στα ισοζύγια τρεχουσών συναλλαγών και στο εάν αποτελούν παράγοντα για την κρίση. Βάσει της γερμανικής άποψης, η οικονομία είναι σαν ένας ποδοσφαιρικός αγώνας απέναντι σε μία άλλη ομάδα – όπως έγινε την Παρασκευή στο Γκντανσκ όπου η Γερμανία κέρδισε την Ελλάδα. Η Γερμανία, όπως και η κα Merkel νιώθει πλέον αήττητη.
Ο μικρός αριθμών των ευφυών αξιωματούχων και της οικονομικής ελίτ κατανοούν τι διακυβεύεται, αλλά είναι διατεθειμένοι να αναλάβουν τον κίνδυνο ενός ατυχήματος. Η διατήρηση του ευρώ δεν είναι ο πρωταρχικός τους στόχος.
Όταν ο Otmar Issing, ο πρώην επικεφαλής ανάλυσης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας κατηγορηματικά απέρριψε κάθε μορφή αμοιβαίας ευθύνης για το χρέος, όπως έκανε πρόσφατα σε άρθρο του, ξεχνά να αναφέρει τι θα συμβεί εάν η κυβέρνηση ακολουθήσει τη συμβουλή του. Η ευρωζώνη θα διασπαστεί.
Οι πιέσεις για τη διάσπαση θα προκύψουν από την Ιταλία και την Ισπανία. Ο Silvio Berlusconi προφητικά δήλωσε την προηγούμενη εβδομάδα ότι έξοδος της χώρα από την ευρωζώνη δεν θα αποτελούσε βλασφημία. Έδωσε τρεις απλές επιλογές: είτε η Ευρώπη στηρίζει την Ιταλία, είτε η Γερμανία φεύγει ή θα φύγει η Ιταλία.
Σε εμένα όλα αυτά δείχνουν ότι ο κ. Berlusconi ετοιμάζει το κόμμα του να προχωρήσει στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση με ευρωσκεπτικιστικό προφίλ, προκαλώντας το αντιευρωπαϊκό Κίνημα των Πέντε Αστέρων του Beppe Grillo.
Ο κ. Berlusconi λέγεται ότι έχει μελετήσει τους λόγους του και τα γραφόμενά του λεπτομερώς. Αυτό που βλέπουμε τώρα είναι το πώς ο ευρωσκεπτικισμός μπορεί να γίνει ρεύμα.
Και όταν γίνει αυτό, μπορεί να είναι πλέον πολύ αργά για να σωθεί το ευρώ. Οι ηγέτες της ευρωζώνης είχαν περισσότερα από τρία χρόνια για να δράσουν. Τα σπατάλησαν. Μπορεί μεμονωμένα να είναι ευφυείς άνθρωποι, αλλά σας ομάδα επέδειξαν εντυπωσιακή οικονομική και χρηματοοικονομική αμάθεια.
Ας θυμηθούμε την πρόταση για επεκτατική δημοσιονομική συρρίκνωση, ή την ανόητη ιδέα για μόχλευση του ταμείου στήριξης; Ή την διάσωση των ιδιωτών επενδυτών σε εθελοντική βάση; Πιστεύει κανείς στα αλήθεια ότι αυτοί οι άνθρωποι που έκαναν όλα τα λάθος πράγματα τα τελευταία τρία χρόνια, θα κάνουν όλα τα σωστά μέσα σε μία μόνο ημέρα;
Ο μόνη ελπίδα θα ήταν να προκαλέσει την κα. Merkel κάποιος εκ των έσω. Αυτός θα πρέπει να θέσει βέτο στις μεσοβέζικες λύσεις που θα προταθούν πάλι την Πέμπτη. Πόσο αξιόπιστη θα είναι μία μακροπρόθεσμη πολιτική ένωση στο μέλλον εάν δεν μπορούμε να σώσουμε την ευρωζώνη σήμερα; Τώρα είναι η μεγάλη ώρα.
Κανείς δεν είναι σε καλύτερη θέση να αντιμετωπίσει την κα. Merkel από τον Ιταλό πρωθυπουργό. Είναι άνθρωπος πραγματικά εκ των έσω, ευφυής και διπλωμάτης. Η χώρα του θα είναι το επόμενο θύμα των αγορών. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει Σχέδιο Β.
Η απειλή παραίτησης θα μπορούσε να είναι αξιόπιστη και θα φοβίσει πολύ κόσμο. Τι έχει να χάσει άλλωστε; Τα ποσοστά της δημοτικότητάς του έχουν υποχωρήσει και επίσης χάνει την στήριξη εντός του κυβερνητικού συνασπισμού. Μόνο εάν πει την αλήθεια θα μπορέσει να σώσει τη χώρα του και το ευρώ”.
Πηγή Euro2day
Διαβάστε επίσης :
