Την ανάγκη για δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις στη Θράκη απέναντι στην τουρκική επιρροή επισημαίνει ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία. Η Κουμουνδούρου κατηγορεί, παράλληλα, τη Νέα Δημοκρατία για υποκρισία και ακροδεξιά παιχνίδια.
Ο ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ επιτίθεται στη Νέα Δημοκρατία καταλογίζοντας της «υποκρισία και ακροδεξιά παιχνίδια» όσον αφορά τη Θράκη, και υπογραμμίζει την ανάγκη για δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις απέναντι στην τουρκική επιρροή.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Στην ανακοίνωσή της η Κουμουνδούρου αναφέρει: «Στην απεγνωσμένη προσπάθειά της να αλιεύσει ψήφους από τα ακροδεξιά, η κυβέρνηση κλιμακώνει την επικίνδυνη στρατηγική της δημιουργίας έντασης και πόλωσης στη Θράκη και επιστρέφει τη χώρα σε άλλες εποχές. Σήμερα (σ.σ. 05.06.2023) ο βουλευτής της κ. Σιμόπουλος επιτέθηκε στον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ κ. Μπουρνού, επειδή τόνισε ότι οι δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις είναι απαραίτητες για να υπάρξει ανάσχεση της τουρκικής επιρροής στη Θράκη».
Ο ΣΥΡΙΖΑ, αναφέρει ακόμη η ανακοίνωση, τόσο με τις πολιτικές του ως κυβέρνηση, όσο και με τις προτάσεις του προγράμματός του, «στηρίζει αταλάντευτα αυτήν τη θέση που μαζί με την υποστήριξη στην οικονομική ανάπτυξη της Θράκης, αποτέλεσαν ένα μίνιμουμ πεδίο συναίνεσης στο πλαίσιο της Διακομματικής Επιτροπής, το 2020.
Καταλογίζει υποκρισία στη ΝΔ και θυμίζει ότι «στο πλαίσιο της Έκθεσης της Διακομματικής Επιτροπής για τη Θράκη υποστήριζε:
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
– τον εκσυγχρονισμό και βελτίωση του πλαισίου… της μειονοτικής και θρησκευτικής πολιτικής, είτε αυτή αφορά την εκπαιδευτική διάσταση, είτε τη θρησκευτική (σελ. 50)
– τον «εκσυγχρονισμό» του νόμου για τους μουφτήδες «με τη μεγαλύτερη δυνατή αποδοχή της μειονότητας» και εκσυγχρονισμό του «μη-εφαρμόσιμου» νόμου για τις βακουφικές περιουσίες (σελ. 50-51)
– την ίδρυση «και μειονοτικών νηπιαγωγείων και παιδικών σταθμών» (σελ. 46)
– τον «σεβασμό των προβλέψεων της Συνθήκης της Λωζάνης, κάθε ρύθμισης του διεθνούς δικαίου και της νομολογίας του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων» (σελ. 45)
– τον εμπλουτισμό του «κοινωνικού χαρακτήρα της Θράκης… από την πολυμορφία που διακατέχει την κοινωνία και τις διάφορες μειονότητες που την απαρτίζουν» (σελ. 50)
– τον «σεβασμό προς τα δικαιώματα της μειονότητας που προβλέπονται από τη Συνθήκη της Λωζάνης και το σύγχρονο δίκαιο περί μειονοτήτων» (σελ. 52)».
Κλείνοντας υπογραμμίζει: «Ξεκάθαρη είναι η υποκρισία μίας παράταξης, τα στελέχη της οποίας παρέθεταν γεύματα, συναντιούνταν και φωτογραφίζονταν προεκλογικά με τον Πρόξενο της Τουρκίας και τον ψευδομουφτή.
Μόνη πυξίδα των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ είναι, το Σύνταγμα της Ελλάδας στο οποίο έχουν δώσει όρκο, οι αρχές της Αριστεράς και το Πρόγραμμα του κόμματος. Θα μας βρουν όλους απέναντί τους στα επικίνδυνα παιχνίδια που παίζουν με ευαίσθητα εθνικά θέματα».
