Διανύουμε τις πρώτες ημέρες του κρισιμότερου μήνα για την τύχη της χώρας και ο Πρωθυπουργός αποφάσισε να τα παίξει όλα για όλα.Το δίλημμα του είναι απλό και σαφές, είτε ”περνάω” τώρα το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα χωρίς καμμία διαρροή είτε πάμε σε εκλογές.Όμως το μεσοπρόθεσμο όμοιο του δεν έχει αφού απαιτεί ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ δημοσίων υπαλλήλων ΚΑΙ νέες μειώσεις στις αποδοχές όλων όσων εργάζονται στο Δημόσιο.Σημαίνει επίσης και παράταση του Μνημονίου κατά τουλάχιστον 2 χρόνια.
Διότι, εαν εφαρμόσουμε τέτοιο πρόγραμμα τα υπόλοιπα ”βρίσκονται” όπως διαρρέουν πλέον ανοιχτά φωνές μέσα από την κυβέρνηση.
Ήδη παρασκηνιακά συζητείται η μετάθεση κατά 2 χρόνια στην επίτευξη του στόχου για 3% έλλειμμα, αντί το 2015 το 2017.
Ήδη ψιθυρίζεται το νέο Μνημόνιο όπου αυτή τη φορά το μεγαλύτερο μέρος των δανεικών θα τα βάλει το ΔΝΤ όχι η Ευρώπη αφού θεωρείται πια δεδομένο πως θα μας τα αρνηθούν τα περισσότερα κοινοβούλια των χωρών της Ευρωζώνης.
Ακόμα και η ”συνταγή” της αναδιάρθρωσης φαίνεται πως έχει αποφασιστεί.
Χαρακτηρίζεται ”βελούδινη” γιατί δεν θα αποσκοπεί σε κούρεμα των χρήματων όσων έχουν ομόλογα αλλά, μετά από συμφωνία, θα μεταθέτει κατά πολύ, εως και 10 χρόνια, την περίοδο αποπληρωμής.
Όλα έχουν ένα τέλος και το τέλος αυτό ήρθε ΤΩΡΑ.
Μας το έλεγαν Ευρωπαίοι και Αμερικανοί με χοντροκομμένες ατάκες που δεν εννούσαμε να τις χωνέψουμε.
Μας το επιβάλλουν όμως πλέον οι αριθμοί που είναι αμείλικτοι και οι στόχοι που γίνονται άπιαστοι.
Ούτε για αστείο δεν μπορούμε να πούμε πως ορθοποδίσαμε και βγαίνουμε στις αγορές να δανειστούμε στα τέλη του 2011 ή ακόμα και στο 2012 με spreads διπλάσια από όσα είχαν χώρες που χρεοκόπησαν.
Και το χειρότερο από όλα είναι πως τα 110 δις ευρώ του Μνημονίου που παίρνουμε ως το 2013 δεν φτάνουν για να είμαστε συνεπείς για τις ανάγκες του 2012!
