Μπορεί να μην ξέραμε την εποχή εκείνη για τη Siemens ή το περίφημο σύστημα ασφάλειας των Ολυμπιακών, όμως γενικευμένη ήταν η αίσθηση αν όχι η πεποίθηση πως για να περάσεις στο πεζοδρόμιο απέναντι έπρεπε να λαδώσεις.
Η αυστηρή φυσιογνωμία του καλβινιστή Σημίτη και τα αναμφισβήτητα επιτεύγματα της πρώτης περιόδου διακυβέρνησης, εξ ίσου με την αντιπολιτευτική ανικανότητα της Ν.Δ. ήταν τα τελευταία αναχώματα που μετά όμως το 2002 εξέπεσαν.
Από τότε η κυβερνητική εκτίμηση έπεφτε και η διαφθορά ανέβαινε.
Η Ν.Δ. και ο Καραμανλής ο Β ο Ανύπαρκτος, εξελέγησαν με την υπόσχεση να ξεκαθαρίσουν το τοπίο. Η οικονομία ήταν ή φαινόταν ισχυρή, οι Ολυμπιακοί ήταν μπροστά μας, τιμή και καμάρι μας, έμενε να φτιάξουμε το δημόσιο και το κράτος πιο παραγωγικά, πιο σύγχρονα , για να προχωρήσουμε.
Αποδείχθηκε στην εξαετία και κυρίως φαίνεται ανατριχιαστικά τώρα ότι ο Ανύπαρκτος και η ομάδα του ήταν μοιραίοι για τη χώρα.
Δεν είναι το χάλι της οικονομίας, που τόσο βασανιστικά πληρώνουμε και θα πληρώνουμε για πολλά χρόνια. Το κυριότερο Όχι απλώς δεν διόρθωσαν τα κακώς κείμενα αλλά πολλαπλασίασαν τις εστίες διαφθοράς και διάλυσης του δημοσίου δια των προσλήψεων , της ασυδοσίας των καρτέλ , στα φάρμακα στα τρόφιμα στα καύσιμα.
Είναι ανήκουστο ο εισαγγελέας να γνωρίζει εδώ και ενάμιση χρόνο τον λογαριασμό των Μαντέλη-Τσουγκράνη και να μην τους καλεί στην ανάκριση.
Η χθεσινή, ξετσίπωτη ομολογία του πρώην Υπουργού, με όλη την άνεση της εκ του ασφαλούς δήλωσης λόγω παραγραφής, αναδεικνύει με οργή την ευθύνη του Καραμανλή και της ομάδας του των Φαυλόπουλων που σήμερα κρύβονται.
Γιατί έκλεισε τη Βουλή; Γιατί επέτρεψε την παραγραφή; Τι γνώριζε που ακόμη ενδεχομένως δεν γνωρίζουμε γιατί το κουβάρι μόλις άρχισε να ξετυλίγεται.
Και θα ακολουθήσει το Βατοπαίδι και όσα άλλα.
Έχω ξαναγράψει πως οι πρωθυπουργικές και κυβερνητικές προτεραιότητες αντίστοιχα δεν πρέπει να είναι οι εξεταστικές αλλά η διοίκηση της κυβέρνησης και η διοίκηση της χώρας.
Αντί οι υπουργοί σαν τον κο Λοβέρδο να παίζουν θέατρο στα κανάλια ως υπερασπιστές του Ρούπελ στην επέλαση της τρόικας, καλύτερα θα έκαναν να εφάρμοζαν αυτά που εξαγγέλλουν, όπως την πτώση στις τιμές των φαρμάκων που ακόμη την περιμένουμε να αποκτήσει μορφή νομοσχεδίου.
Όμως αν ασχολούμαι με τον Καραμανλή και τον εσμό των Φαυλόπουλων που κουβαλούσε είναι για να ξεκαθαρίσουμε μια και καλή τα πράγματα.
Όχι δεν έφταιξαν όλοι το ίδιο. Ούτε όλοι οι βουλευτές ανεξαρτήτως κομμάτων ούτε το ίδιο Ν.Δ και ΠΑΣΟΚ
Το ΠΑΣΟΚ τιμωρήθηκε και παρέδωσε το 2004 και καταποντίσθηκε.
Αυτά που έκτοτε δεν έγιναν, συγκαλύφθηκαν, πολλαπλασιάσθηκαν είναι έργο Καραμανλή. Δεν προτείνω «τιμωρία». Τους πρωθυπουργούς τους στέλνεις σπίτι τους.
Προτείνω βαθειά περιφρόνηση. Απαξίωση πλήρη, άρνηση να τον ακούσουμε αλλά και μνήμη. Μην τον ξαναθυμηθούμε γιατί τάχα μετάνοιωσε σε 5 χρόνια. Ούτε αυτόν, ούτε εκείνους τους λαλίστατους Φαυλόπουλους που αλώνιζαν με θράσος τα κανάλια, από βασικούς μετόχους έως Βατοπαίδια και Siemens και τώρα κρύβονται, σουπιές αιώνιες, ανερμάτιστοι και απίθανα ρηχοί, που Θεέ μου έξι χρόνια μας κυβερνούσαν.
