Καταφέρθηκε εναντίον του Κώστα Καραμανλή. «Ούτε μία ώρα δεν θα άντεχαν το 2010 στη θέση μας», είπε ο Γιώργος Παπανδρέου και κάποιοι λένε ότι προανήγγειλε επιστροφή του. Επιτέθηκε ακόμα σε «μία δομή και πρακτική πελατειακού καπιταλισμού που είχε δέσει το πολιτικό σύστημα στο άρμα μικρών ή μεγαλύτερων ισχυρών συμφερόντων ενάντια στο δημόσιο συμφέρον». «Δεν ήθελαν να στρέψει κάποιος τον προβολέα, το φως, πάνω τους, να βάλει κανόνες, να σταματήσει το πάρτι», είπε, σημειώνοντας με νόημα : «Μακάρι να είχαμε λίγο χρόνο ακόμη για την επανάσταση του αυτονόητου. Αλλά έχει ο καιρός γυρίσματα» είπε με νόημα.
Βασική προϋπόθεση για την οριστική σωτηρία της χώρας, κατά τον πρώην πρωθυπουργό είναι η «φυγή στο μέλλον» τονίζοντας την ανάγκη όχι μόνο να βγούμε από το μνημόνιο, αφού αυτό αργά ή γρήγορα θα γίνει, αλλά και να έρθουμε σε ρήξη με το παρελθόν.
«Πολλοί πολιτικοί σήμερα, πολλές πολιτικές δυνάμεις, που υπόσχονται είτε την έξοδο από το μνημόνιο, είτε το σκίσιμο του μνημονίου, δεν θέλουν να αποδεχθούν ότι υπήρχε θανάσιμο πρόβλημα στην Ελλάδα του 2009. ‘Καλά ήμασταν παλιότερα’, μας λένε. Για αυτό μιλάνε για επιστροφή στην ‘κανονικότητα’», είπε, απαντώντας εμμέσως πλην σαφώς και στο σύνθημα Ε. Βενιζέλου.
Ο κ. Παπανδρέου υπεραμύνθηκε των κυβερνήσεων του, ανέφερε ενδεικτικά μόνο δέκα από τις μεταρρυθμίσεις που έγιναν, από τον Καλλικράτη και τη Διαύγεια, ως τις προσλήψεις μόνο μέσω ΑΣΕΠ και τα αντικειμενικά κριτήρια για προαγωγές, για να τα φέρει σε αντιπαράθεση με όσους σήμερα υπόσχονται επιστροφή στο παρελθόν ως «εξαιρετικοί μεταρρυθμιστές σε ομιλίες» που μόλις κατέβουν από το μικρόφωνο αποδομούν όποια μεταρρυθμιστική προσπάθεια έγινε, όπως ειπε.
Επίσης έκανε λόγο για απουσία μεταρρυθμιστικής πνοής, εθνικού σχεδίου και συναίνεσης στο πολιτικό σκηνικό, επισήμανε ωστόσο ότι «Τώρα που η δημαγωγική σκόνη κατακάθεται, τώρα που οι μύθοι καταρρίπτονται από την ίδια την ιστορία, έχει δημιουργηθεί πιστεύω μία μάζα στην ελληνική κοινωνία για να ολοκληρωθεί η τομή με το παρελθόν, ποντάροντας όχι στην ‘μεταμνημονιακή’ Ελλάδα, αλλά στην απελευθερωμένη «Μεταπελατειακή Ελλάδα», των αξιών αντί των προνομίων».
