Βαρύς, βαρύτατος χαρακτηρισμός, αλλά ο μέγιστος αρχαίος Ελληνας ιστορικός έγραψε πως “Προδότης δεν είναι μόνο αυτός που φανερώνει τα μυστικά της πατρίδος στους εχθρούς, αλλά είναι και εκείνος που ενώ κατέχει δημόσιο αξίωμα, εν γνώση του δεν προβαίνει στις απαραίτητες ενέργειες για να βελτιώσει το βιοτικό επίπεδο των ανθρώπων πάνω στους οποίους άρχει…”.
Ε, αν υιοθετήσουμε τη Θουκυδίδειο ρήση από το 1821 ως σήμερα ελάχιστοι θα ήταν οι πολιτικοί που δεν θα χαρακτηρίζονταν προδότες, αφού ελάχιστοι ενδιαφέρθηκαν πραγματικά να βελτιώσουν το βιοτικό επίπεδο των πολιτών.
Μάλιστα μετά το ξέσπασμα της κρίσης θα δυσκολευόμαστε πολύ να βρούμε και χαρακτηρισμό, αφού η Θουκυδίδειος αναφορά περί προδοτών δεν καλύπτει εκείνους που όχι απλώς δεν ενδιαφέρθηκαν, αλλά πήραν και βάρβαρα μέτρα για την καταβαράθρωση του βιοτικού επιπέδου των ανθρώπων πάνω στους οποίους άρχουν.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Γιατί όταν οι συντάξεις μειώθηκαν 12 φορές, οι μισθοί ακρωτηριάστηκαν, οι άνεργοι έφτασαν στο 1,5 εκατομμύριο, το ΑΕΠ μειώθηκε 26%, οι αυτοκτονίες πολλαπλασιάστηκαν, ενώ θα μπορούσαν πολλά από αυτά να αποφευχθούν και οι συνέπειες της κρίσης να είναι λιγότερο οδυνηρές, είναι ηλίου φαεινότερο πως οι πολιτικοί αυτής της περιόδου δεν έκαναν όσα το καθήκον απέναντι στο λαό επιτάσσει.
Απέφυγαν όπως ο διάβολος το λιβάνι τις μεταρρυθμίσεις που θα έβγαζαν γρήγορα τη χώρα από την κρίση και θα περιόριζαν τις συνέπειες, γιατί προτίμησαν να φροντίσουν τους κομματικούς στρατούς, να προστατεύσουν κατεστημένα συμφέροντα και να ρίξουν στην πυρά τους πλέον αδύναμους πολίτες.
