Πόσος πόνος για τον γονέα που χάνει το παιδί του; πως ξεριζώνεται η ψυχή του όταν εκείνος ζει και πεθαίνει το βλαστάρι του; Κανείς δεν μπορεί να απαντήσει. Ο πόνος αυτός δεν έχει κλίμακα να προσμετρηθεί.
Τα παιδιά είναι τα εύκολα θύματα στον πόλεμο. Δεν μπορούν να κρυφτούν δεν μπορούν να γλυτώσουν δεν μπορούν να ανταποδώσουν. Είναι οι εύκολοι στόχοι και κανείς δεν νοιάζεται παρά μόνο οι γονείς τους που τα θάβουν… Τα στοιχεία προκαλούν αποτροπιασμό: την τελευταία δεκαετία έχουν δολοφονηθεί περισσότερα από 2.000.000 παιδιά σε κάθε μήκος και πλάτος του πλανήτη που γίνεται πόλεμος.
Δεν έχει σημασία εάν ο τόπος λέγεται Ιράκ, εάν λέγεται Γάζα, Σερβία, Βοσνία, Κόσοβο, Αφγανιστάν, Αίγυπτος, Κουρδιστάν ή Λιβύη. Δεν έχει τίποτε σημασία. Το μόνο που μετράει είναι ότι σε όλα τα μέρη που αναφέραμε πεθαίνουν από σφαίρες, από βόμβες, από ρουκέτες μικρά αθώα παιδιά. Ο πόλεμος σαν έννοια από τη στιγμή που αφαιρείς ζωές είναι ανήθικος, αλλά μέσα στην ανηθικότητα του τον διέπουν κάποιοι κανόνες τιμής και ηθικής. Την τελευταία δεκαετία οι κανόνες αυτοί δείχνουν να χάνονται…
Διαβάστε λοιπόν τα στοιχεία των τελευταίων 10 ετών : 2.000.000 νεκρά παιδιά. 5.000.000 παιδάκια που τραυματίστηκαν και έμειναν ανάπηρα, έχασαν χέρια, πόδια, έμειναν φυτά. 12.000.000 παιδιά δεν θα κοιμηθούν ξανά στο κρεβατάκι τους, ούτε θα καθίσουν στο σαλόνι του σπιτιού τους να παίξουν αφού οι οικείες τους καταστράφηκαν και έμειναν άστεγα, 1.000.000 παιδιά έμειναν ορφανά από τον ένα η και τους δύο γονείς τους και τέλος 10.000.000 αθώες ψυχές ζουν καθημερινά ένα εφιάλτη αφού έχουν υποστεί ψυχικά τραύματα που δύσκολα επουλώνονται.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ ΣΤΟ www.onalert.gr
