Η Χεζμπολάχ ανακοίνωσε σήμερα (06.08.2025) ότι η κυβέρνηση του Λιβάνου διέπραξε «σοβαρό λάθος» αποφασίζοντας τον αφοπλισμό της λιβανικής ένοπλης οργάνωσης μέχρι το τέλος του 2025, με το σιιτικό κίνημα να τονίζει ότι θα ενεργήσει «σαν να μην υφίσταται» αυτή η απόφαση.
Η κυβέρνηση του Λιβάνου έδωσε χθες (05.08.2025) εντολή στον στρατό να προετοιμάσει ένα σχέδιο δράσης για τον αφοπλισμό της Χεζμπολάχ μέχρι το τέλος του έτους, ένα πρωτοφανές βήμα μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου το 1990.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Η κυβέρνηση «διέπραξε ένα σοβαρό λάθος λαμβάνοντας μια απόφαση που στερεί από τον Λίβανο το όπλο της αντίστασης ενάντια στον ισραηλινό εχθρό», απάντησε το υποστηριζόμενο από το Ιράν σιιτικό κίνημα, λέγοντας ότι η απόφαση «υπονομεύει την κυριαρχία του Λιβάνου» και «δίνει στο Ισραήλ ελευθερία κινήσεων». «Γι’ αυτό θα ενεργήσουμε σαν να μην υπάρχει», πρόσθεσε.
Η Χεζμπολάχ θεωρεί αυτή την απόφαση «αποτέλεσμα των διαταγών του απεσταλμένου των ΗΠΑ, Τομ Μπαράκ», αναφερόμενη στην πρόταση του Αμερικανού αξιωματούχου, η οποία προβλέπει τον αφοπλισμό του κινήματος με βάση ένα συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα.
Αυτή «εξυπηρετεί πλήρως τα συμφέροντα του Ισραήλ και αφήνει τον Λίβανο εκτεθειμένο στον ισραηλινό εχθρό, χωρίς κανένα μέσο αποτροπής», κατηγόρησε το σιιτικό κίνημα.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Η απόφαση της κυβέρνησης αποτελεί μέρος της εφαρμογής της εκεχειρίας που επιτεύχθηκε με τη μεσολάβηση των ΗΠΑ, η οποία στις 27 Νοεμβρίου 2024 έθεσε τέλος στις εχθροπραξίες που διήρκεσαν περισσότερο από έναν χρόνο μεταξύ της Χεζμπολάχ και του Ισραήλ. Η συμφωνία ορίζει ότι μόνο έξι στρατιωτικές υπηρεσίες και υπηρεσίες ασφαλείας έχουν εξουσιοδότηση να φέρουν όπλα.
Στην ανακοίνωσή της, η Χεζμπολάχ επιβεβαίωσε ότι η παύση των ισραηλινών επιθέσεων στον Λίβανο ήταν προϋπόθεση για οποιαδήποτε συζήτηση σχετικά με «μια νέα εθνική αμυντική στρατηγική».
Ο υπουργός Υγείας Ρακάν Νασερεντίν, προσκείμενος στη Χεζμπολάχ, και η υπουργός Περιβάλλοντος Ταμάρα ελ-Ζέιν, που πρόσκειται στο κίνημα Αμάλ, αποχώρησαν από τη χθεσινή συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου.
Η Χεζμπολάχ θεώρησε την αποχώρησή τους ως έναν τρόπο για να εκφράσουν οι υπουργοί την «απόρριψή» τους σε αυτό που το σιιτικό κίνημα κρίνει ως επιθυμία να «υποταχθεί ο Λίβανος στην αμερικανική κηδεμονία και την ισραηλινή κατοχή».
