Ο Γιώργος Χρανιώτης μίλησε για τη συμμετοχή του στην αποστολή στη Γάζα, εξηγώντας τον λόγο που αποφάσισε να πάει εκεί, ενώ αναφέρθηκε και στον τρόπο με τον οποίον τον ωρίμασε ως άνθρωπος η έλευση του γιου του στη ζωή.
Ο γνωστός ηθοποιός ήταν καλεσμένος στην εκπομπή «Super Κατερίνα» το πρωί της Τρίτης (03.02.2026) και μίλησε αρχικά για τον γιο που έχει αποκτήσει με την αγαπημένη του σύζυγο, Γεωργία Αβασκαντήρα. Επίσης, ο Γιώργος Χρανιώτης για την εμπειρία του στη Γάζα εξομολογήθηκε ότι ήταν έντονη και πώς πήγε εκεί γιατί θέλησε να βοηθήσει τα παιδιά όλου του κόσμου.
«Ο γιος μου 5,5 ετών. Ήμουν και στη γέννα, ήμουν και στην εγκυμοσύνη, ήμουν και στις χαρές, ήμουν και στα νεύρα, ήμουν και στις αγάπες, ήμουν και στο “ξύλο”. Μεταφορικά μιλώντας», είπε αρχικά ο Γιώργος Χρανιώτης, προσθέτοντας μιλώντας στην Κατερίνα Καινούργιου: «Στο ορμονικό σας σύστημα συμβαίνουν διάφορα πράγματα, τα οποία είναι καλό να τα παρακολουθείς και να τα επιβλέπεις και να τα φροντίζεις, γιατί είναι μια ιδιαίτερη στιγμή την οποία μόνο να την αγκαλιάσεις μπορείς».
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
«Νομίζω ότι όλες οι γυναίκες την περνάνε όλη αυτή την περίοδο. Δηλαδή απλώς το ποσοστό διαφέρει και ποικίλει. Είναι πολύ φυσιολογικό να έχεις μια θλίψη, όχι κατάθλιψη απαραίτητα, αλλά να περνάνε χρονικές περίοδοι μέσα στην ημέρα σου που αισθάνεσαι κάπως. Και γι’ αυτό πρέπει λίγο εμείς τα αγοράκια να το καταλάβουμε και να είμαστε δίπλα σας. Αρκεί να φροντίσετε κι εσείς να μη μας σκοτώσετε ή να μας δείρετε, γιατί είναι και τα δύο πολύ πιθανά», δήλωσε στη συνέχεια ο γνωστός ηθοποιός.
Παράλληλα, ο Γιώργος Χρανιώτης παραδέχτηκε ότι έγινε άντρας από τη στιγμή που έγινε πατέρας και ανέλαβε τις ευθύνες της οικογένειάς του.
«Νομίζω ότι έγινα άντρας, γιατί ήμουν παιδάκι μέχρι να αποκτήσω τον γιο μου. Με την έννοια του ότι πρέπει να αναλάβεις κάποιες ευθύνες πέρα από τον εαυτό σου και να αναγνωρίσεις λίγο το “εμείς” σε σχέση με το “εγώ”. Ως τον γιο μου ήξερα πώς να ντιλάρω τον εαυτό μου καλύτερα, αλλά από ‘κει και πέρα μετά νομίζω ότι εγώ κατάλαβα έτσι κοντολογίς το τι σημαίνει οικογένεια με την άφιξη του γιου μου και όχι αμέσως. Κάνα χρόνο μου πήρε», είπε.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Παράλληλα, αναφέρθηκε στα όρια που βάζει στον γιο του, δηλώνοντας: «Δεν τον αφήνω να βλέπει κινητό. Φοράω ένα ρολόι που έχει χρονόμετρο. Ταμπλέτα ας πούμε θέλει; 10 λεπτά ίσως να δει. Και τα χρονομετρούμε τα 10 λεπτά. Και μετά έχουμε να κάνουμε άλλα πράγματα, έχουμε να ζωγραφίσουμε, έχουμε να παίξουμε, έχουμε να κάνουμε κάποιες ασκήσεις, μπορεί να πάμε να κάνουμε πατίνι. Σήμερα θα τον πάω να κάνει Brazilian Jiu-Jitsu που γουστάρει πάρα πολύ».
Αμέσως μετά, η Κατερίνα Καινούργιου τον ρώτησε στην περσινή αποστολή στη Γάζα, στην οποία συμμετείχε ενεργά.
«Όταν πήγα στη Γάζα η γυναίκα μου σκέφτηκε ότι είναι επικίνδυνο. Σκέφτηκα ότι επειδή έχω ένα παιδί, οφείλω να κάνω κάτι για τα παιδιά όλου του κόσμου. Και δεν θέλω να σταματήσω όποιο ανθρωπιστικό ενδιαφέρον έχω. Κάθε φορά υπάρχει ένα ιερό καθήκον, που μερικές φορές το αισθανόμαστε όλοι.
Είτε μπορεί να δεις μια γιαγιά στο δρόμο να ζητιανεύει και να νιώσεις την ανάγκη να τη βοηθήσεις και να της δώσεις ένα – δυο ευρώ ή μια τυρόπιτα. Κάθε φορά που κάνουμε κάτι τέτοιο, νομίζω ότι κάτι μας χτυπάει στην πλάτη, αυτή η αίσθηση του ιερού καθήκοντος. Κι εγώ απλώς έτυχε να το νιώσω και κάποιες άλλες φορές στη ζωή μου, αλλά τόσο έντονα ώστε να μπω σ’ ένα αεροπλάνο και να πάω στην Αίγυπτο για να μπω σ’ όλη αυτή τη διαδικασία; Όχι, δεν το ‘χα ξανανιώσει. Το ένιωσα, το έκανα, χαίρομαι πάρα πολύ αν βοήθησα κάπως…», εξομολογήθηκε ο Γιώργος Χρανιώτης.
«Ήταν έντονη εμπειρία η συμμετοχή μου στη διεθνή αποστολή στη Γάζα. Είναι η αλλαγμένη μου κοσμοθεωρία, ούτως ή άλλως. Δηλαδή είμαι ένας άνθρωπος που νομίζω ότι όταν αισθάνομαι αυτή την έλλειψη δικαίου, όλη αυτή την έλλειψη δικαιοσύνης που υπάρχει είτε στην Ελλάδα είτε στον κόσμο, κάθε φορά κάτι με καλεί να κάνω. Δεν ξέρω αν τα καταφέρνω, αλλά κάπως πρέπει να αντιδράσω.
Και καλό είναι να αντιδράς μέσα απ’ τα social media, καλό είναι να ποστάρεις κάτι το οποίο πραγματικά πιστεύεις ότι μπορεί να παρασύρει κάποιους ανθρώπους που βρίσκονται δίπλα σου, αλλά ο δρόμος, όπως έλεγε κι ο Λοΐζος, έχει τη δική του ιστορία, έχει ακόμα ιστορία ο δρόμος και έχει ιστορία την οποία πρέπει να τη σεβαστούμε και να παρακινήσουμε τα πόδια μας να βγουν έξω ώστε να διεκδικήσουμε αυτό που πιστεύουμε ότι είναι δίκαιο», δήλωσε ακόμα.
