Για την απόφαση των δύο κοριτσιών στην Ηλιούπολη να «βουτήξουν» στο κενό, μίλησε από το βήμα της βουλής η Ζωή Κωνσταντοπούλου.
«Θέλησα να πάρω τον λόγο στην Ολομέλεια της Βουλής, έστω αυτήν την άδεια Ολομέλεια, όπου αντηχεί το κενό, δυστυχώς, για να μιλήσω για αυτά τα 2 κορίτσια, που χθες βούτηξαν στο κενό εξαιτίας της αποτυχίας της Πολιτείας και του συστήματος, να τις εμπνεύσει, να τις προστατεύσει, να τους ανοίξει δρόμους, να τους φωτίσει τη ζωή» είπε η Ζωή Κωνσταντοπούλου για την τραγωδία στην Ηλιούπολη.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Μίλησε για εικόνα εγκατάλειψης του Κοινοβουλίου και αναρωτήθηκε τί εμπνέει αυτή η εικόνα στη νέα γενιά.
«Αισθάνομαι την υποχρέωση να πω, ότι κάτι πολύ στραβό συμβαίνει σε αυτήν τη χώρα. Σ’ αυτήν τη χώρα, που έχουν περάσει από τα δημόσια ταμεία πακτωλοί δισεκατομμυρίων, έχουν περάσει από την εξουσία στρατιές πολιτικών προσώπων, σε αυτή τη χώρα που θα έπρεπε να βρίσκεται σε μια εντελώς άλλη συνθήκη και, δυστυχώς, δεν μπορεί να εγγυηθεί ούτε την εύρυθμη λειτουργία του Κοινοβουλίου.
Εγώ, σας μιλώ ειλικρινά, ντρέπομαι για αυτή την εικόνα… Άδεια λοιπόν η Βουλή: Τί εμπνέει αυτή η εικόνα στη νέα γενιά, σωρεία τα νομοθετήματα, περνάνε το ένα μετά το άλλο και 2 κορίτσια χθες βουτήξαν στο κενό, απ’ την ταράτσα της πολυκατοικίας, στην Αθήνα, στην καρδιά της Ελλάδας.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Και η Βουλή τί κάνει; Άδεια! Συνταράχθηκε κάτι; Σταμάτησε κάτι; Αισθάνεται κανείς την ευθύνη; Εγώ την αισθάνομαι. Την αισθάνομαι και ως γυναίκα και ως άνθρωπος που καθημερινά συναντώ νέα κορίτσια. Πολλοί από εσάς έχετε παιδιά, έχετε κόρες. Πώς μπορεί να προσπερνάμε ένα τέτοιο συγκλονιστικό γεγονός αφύπνισης, που έρχεται μετά από πολλά συγκλονιστικά γεγονότα αφύπνισης;» αναρωτήθηκε η Ζωή Κωνσταντοπούλου.
Απευθύνθηκε στην Ολομέλεια και μίλησε για ευθύνες που δεν αναλαμβάνει κανείς: «Θεωρώ ότι θα έπρεπε να σταματήσουμε, αυτή είναι η άποψή μου. Θα έπρεπε να σταματήσουμε, να μιλήσουμε με ειλικρίνεια κι αυτοί που έχουν ευθύνες επίσης να τις αναλάβουν. Να κάνουν δηλαδή αυτό που δεν έχουν κάνει ποτέ. Δυστυχώς. Και διεκδικούν τη διαιώνιση της εξουσίας».
