Η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια έχει γίνει κέντρο του παγκόσμιου κινηματογράφου, καθώς πολλές υπερπαραγωγές έχουν γυριστεί στη χώρα μας δίνοντας τεράστια ώθηση στον τουρισμό.
Και μπορεί μια κινηματογραφική ταινία να ολοκληρωθεί, τα σκηνικά να αποσυναρμολογηθούν και τα συνεργεία να φύγουν, όμως η επίδρασή της μέσω του τουρισμού μπορεί να παραμείνει σε έναν τόπο για δεκαετίες.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Από την Αμοργό του «Απέραντου Γαλάζιου» μέχρι τη Σκόπελο του «Mamma Mia!», την Κεφαλονιά με το «Το Μαντολίνο του Λοχαγού Κορέλι» ως τους Παξούς που συστήθηκαν σε ένα ευρύτερο κοινό μέσα από το «Maestro», η Ελλάδα έχει πολλά παραδείγματα τόπων, των οποίων η εικόνα συνδέθηκε άρρηκτα με μια κινηματογραφική ή τηλεοπτική παραγωγή.
Τώρα, η «Οδύσσεια» του Κρίστοφερ Νόλαν έρχεται να φέρει ξανά τα ελληνικά τοπία στο επίκεντρο της διεθνούς κινηματογραφικής βιομηχανίας, ανοίγοντας παράλληλα μια ευρύτερη συζήτηση: πώς μπορεί η δημοσιότητα που δημιουργεί μια μεγάλη παραγωγή να μετατραπεί σε επισκέπτες, τουριστική δαπάνη και μόνιμη οικονομική αξία για τους τόπους των γυρισμάτων.
Τα στοιχεία δείχνουν ότι το φαινόμενο του κινηματογραφικού τουρισμού -γνωστό διεθνώς ως film tourism, screen tourism ή set-jetting – δεν αποτελεί πλέον απλώς μια ενδιαφέρουσα τουριστική τάση.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
«Αυτό ακριβώς εξετάζει η νέα μελέτη του ΙΟΒΕ. Για πρώτη φορά, έχουμε μια οικονομετρική προσέγγιση που συνδέει τις διεθνείς παραγωγές που γυρίζονται στην Ελλάδα με την εξέλιξη του τουρισμού στις συγκεκριμένες περιοχές», τονίζει ο διευθύνων σύμβουλος του ΕΚΚΟΜΕΔ (Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, Οπτικοακουστικών Μέσων και Δημιουργίας), Λεωνίδας Χριστόπουλος, μιλώντας στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων.
«Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι κάθε επιπλέον 1.000 ευρώ κρατικής ενίσχυσης (cash rebate) για τις διεθνείς παραγωγές, συνδέονται με 31 έως 43 πρόσθετες αφίξεις αλλοδαπών επισκεπτών και 45 έως 105 επιπλέον διανυκτερεύσεις. Με βάση τη μέση τουριστική δαπάνη, η επίδραση αυτή αντιστοιχεί σε περίπου 17.700 έως 24.600 ευρώ πρόσθετης τουριστικής δαπάνης», σημειώνει.
Με άλλα λόγια, μια κινηματογραφική παραγωγή μπορεί να δημιουργεί αξία δύο φορές: αρχικά κατά την περίοδο των γυρισμάτων, μέσα από τις δαπάνες που πραγματοποιούνται στην τοπική και εθνική οικονομία, και στη συνέχεια όταν η εικόνα του τόπου ταξιδεύει διεθνώς και μετατρέπεται σε κίνητρο για ένα νέο ταξίδι.
Σχεδόν μισό δισεκατομμύριο ευρώ σε άμεσες δαπάνες
Το οικονομικό αποτύπωμα των διεθνών παραγωγών στην Ελλάδα είναι ήδη σημαντικό. Από το 2019, σύμφωνα με στοιχεία του Παρατηρητηρίου του ΕΚΚΟΜΕΔ, μέσω του cash rebate έχουν εγκριθεί 188 διεθνείς παραγωγές και μειοψηφικές συμπαραγωγές.
Για τις συγκεκριμένες παραγωγές, το ΕΚΚΟΜΕΔ έχει καταβάλει ή πρόκειται να καταβάλει περίπου 270 εκατ. ευρώ. Οι ίδιες, ωστόσο, έχουν πραγματοποιήσει ή αναμένεται να πραγματοποιήσουν στην Ελλάδα άμεσες ιδιωτικές δαπάνες που προσεγγίζουν τα 480 εκατ. ευρώ.
Το οικονομικό αποτύπωμα μιας μεγάλης παραγωγής, άλλωστε, ξεπερνά κατά πολύ τον χώρο του κινηματογράφου. Ξενοδοχεία, εστιατόρια, μεταφορές, κατασκευές, ενοικιάσεις και δεκάδες τοπικές επιχειρήσεις ωφελούνται από τα γυρίσματα.
