Η ιδέα ήταν η ταινία να αντικαταστήσει τις κουραστικές ομιλίες για το θέμα στα Κέντρα Νεοσυλλέκτων και να μιλήσει στη γλώσσα των φαντάρων. Μπορεί να στόχευαν στα ναρκωτικά, αλλά η ταινία έβγαζε… γέλιο. Και πώς να μην γινόταν αυτό, αφού τους διαλόγους και το σενάριο είχε “επιμεληθεί” ειδική επιτροπή του ΓΕΣ με τη συμμετοχή ανώτατων αξιωματικών της εποχής εκείνης, που ήθελαν να τα έχουν όλα σε ένα. Τον καλό διοικητή που ξενυχτάει στο προσκέφαλο του φαντάρου στο θάλαμο, τον λοχία που μόλις βλέπει “βαποράκι” μαθαίνει τι συμβαίνει μέσω του 2ου γραφείου, το κοινωνικό σχόλιο για όσους δουλεύουν στα μπαράκια, όσους δεν πάνε φαντάροι, αλλά και όσους φροντίζουν να στολίζουν με πιχρόχολα σχόλια τον στρατό: αυτούς τους βάζουν οι έμποροι ναρκωτικών!
