“Καλό κουράγιο” και μάλιστα στη γλώσσα μας, μας ευχήθηκε αλλά αμέσως πριν σε όλες του τις επαφές ζητούσε με κάθε τρόπο να αδειάσουν οι τσέπες των Ελλήνων πολιτών.
Στα… λόγια ο Όλι Ρεν δήλωσε την αμέριστη συμπαράστασή του στις προσπάθειες της Ελληνικής Κυβέρνησης όμως το χέρι… στην τσέπη δεν το έβαλε. Δεν θα μπορούσε άλλωστε, αλλά πάλι θα μπορούσε να ξεκαθαρίσει πως θα υπάρξει έμπρακτη συμπαράσταση (χρήματα δηλαδή) στην Ελλάδα.
Δεν το έκανε. Δήλωσε όμως (σε ερώτηση ξένου δημοσιογράφου) ότι κακώς οι αγορές δεν δείχνουν να εμπιστεύονται τα μέτρα της Ελληνικής Κυβέρνησης.
Το είπε μάλιστα δυο φορές “οι αγορές πολλές φορές δεν κινούνται με βάση τη λογική, αλλά θα πρέπει να εμπιστευτούν την Ελληνική Κυβέρνηση και τα μέτρα που παίρνει” για να συμπληρώσει λίγο μετά ότι “Η Κομισιόν έχει τον τον τρόπο να διασφαλίσει την σταθερότητα” ωστόσο το μήνυμα δεν περνάει μόνο με λόγια.
Το ίδιο είχε κάνει και το πρωί η Αγκέλα Μέρκελ. Δήλωσε για δεύτερη φορά μέσα σε μια βδομάδα ότι είναι “ευγνώμων” για τα μέτρα της Κυβέρνησης, όμως για χρήματα δεν είπε τίποτε.
Αντίθετα είπε ότι δεν υπάρχει η παραμικρή πρόβλεψη στον προϋπολογισμό της Γερμανίας για αγορά μέρους του χρέους της Ελλάδας.
Βέβαια δεν απέκλεισε την αγορά από μη κρατικά ιδρύματα με ευνοϊκούς όρους για την Ελλάδα, αλλά και πάλι αυτό δεν είναι αρκετό για την Ελληνική Κυβέρνηση.
Προφανώς “φοβάται ο Γιάννης το θεριό και το θεριό το Γιάννη”. Η χώρα μας έχει καταστεί τόσο αναξιόπιστη στο εξωτερικό που οι Ευρωπαίοι εταίροι περιμένουν πρώτα να ανακοινωθούν από την Ελληνική Κυβέρνηση τα μέτρα και ύστερα να ανακοινώσουν το πως και το με πόσα χρήματα θα τη βοηθήσουν καθώς με πρέπει να έχουν και κάποιο επιχείρημα για το δικό τους εσωτερικό μέτωπο.
