Οι φωτιές που καίνε στην Αττική για τρίτο 24ωρο και καταστρέφουν το φυσικό περιβάλλον και την αφήνουν με όλο και λιγότερους «πράσινους πνεύμονες», ανησυχούν τους επιστήμονες οι οποίοι χτυπούν συναγερμό για τις επιπτώσεις των πυρκαγιών και της κλιματικής αλλαγής.
Για την κατάσταση στην Αττική αλλά και για την κλιματική αλλαγή μίλησε στο MEGA ο καθηγητής γεωλογίας και διαχείρισης φυσικών καταστροφών, Ευθύμιος Λέκκας και όπως τόνισε «κάθε καλοκαίρι θα βλέπουμε καταστροφές από τις δασικές πυρκαγιές, να ευχηθούμε να μην υπάρχουν ανθρώπινα θύματα.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Το ίδιο πράγμα το βλέπουμε στην Ιταλία, τη Γαλλία και την Ισπανία.Αυτές οι περιοχές στη νότια Ευρώπη είναι το hot spot της κλιματικής κρίσης».
Ακόμη ανέφερε πως «η κλιματική κρίση δεν πυροδοτεί η ίδια τις πυρκαγιές στα δάση, αλλά δημιουργεί ευνοϊκότατες συνθήκες έτσι ώστε με την παραμικρή σπίθα να έχουμε πολύ μεγάλες πυρκαγιές.
Μέσα από αυτήν την οπτική, ο παράγοντας ‘πρόληψη’ αποκτά μια ιδιαίτερη σημασία για όλους, έτσι ώστε να μειώσουμε κατά το δυνατόν, τον αριθμό των εκδηλούμενων πυρκαγιών και κυρίως να μειώσουμε τις επιπτώσεις από τις μεγάλες πυρκαγιές».
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Σύμφωνα με τον καθηγητή: «Μέσα στα 300 γεγονότα δασικών πυρκαγιών που εκδηλώθηκαν αυτήν την χρονική περίοδο, την τελευταία εβδομάδα, 4 – 5 γεγονότα μάς ξέφυγαν. Η περίπτωση της Βλυχάδας είναι πάρα πολύ δύσκολη γιατί είναι εκεί όπου συμπλέκεται ο δασικός με τον αστικό ιστό.
Υπάρχει κοινή επαφή και είναι πάρα πολύ δύσκολο να σβήσει μια πυρκαγιά γιατί είναι δύσκολο να επιχειρήσουν οι δυνάμεις, τα αεροσκάφη και είναι ακόμη πιο δύσκολο να διασωθούν οι κάτοικοι, γιατί οι προσπάθειες σε αυτές τις περιοχές στρέφονται περισσότερο στη διάσωση των ατόμων που είναι εγκλωβισμένοι, παρά στην κατάσβεση του δασικού ιστού. Αρά αυτές οι περιοχές είναι οι πιο δύσκολες για την κατάσβεση».
«Τελευταίος πνεύμονας πρασίνου»
Οι εκτάσεις που καίγονται στη δυτική Αττική είναι από τους τελευταίους «πνεύμονες» πρασίνου που υπάρχουν στην πρωτεύουσα, με τους ειδικούς να κρούουν καμπανάκι κινδύνου.
«Στις άλλες περιοχές της δυτικής Αττικής, έχουμε να κάνουμε με τον τελευταίο ‘πνεύμονα’ δάσους στην Αττική, εκτός από την Πάρνηθα και τη βόρεια Αττική. Εκεί, έχουμε τις συνθήκες τις μορφολογικές οι οποίες διευκολύνουν πάρα πολύ την ανάπτυξη της πυρκαγιάς μέσα σε χαράδρες και είναι εξίσου δύσκολο να επιχειρήσουν οι δυνάμεις».
Η Αττική, σε περίπτωση που χάσει τις λιγοστές πράσινες εκτάσεις που έχουν απομείνει, κινδυνεύει με υποβάθμιση του περιβάλλοντός της.
«Δεν μπορούμε να χάσουμε άλλο πράσινο στην Αττική. Ήδη είμαστε κάτω από τα όρια. Τα εναπομείναντα δάση δεν έχουν τη δυνατότητα να τροφοδοτήσουν αναπαραγωγές σε γειτονικές περιοχές, όπως για παράδειγμα στην Ηλεία. Στην Ηλεία αν πηγαίναμε δύο χρόνια μετά τη μεγάλη πυρκαγιά, η φύση από μόνη της αναγεννήθηκε. Αυτό δεν υπάρχει στην Αττική, δεν έχει τη δυνατότητα αυτή η φύση να αναγεννήσει.
Αυτό θα συμπεριλάβει ένα σύνολο γεγονότων, όπως για παράδειγμα υψηλότερες ξηρασίες, μεγαλύτερες περιόδους καύσωνα, μεγάλα πλημμυρικά φαινόμενα, έντονες βροχοπτώσεις, διαβρώσεις και θα σημάνει ουσιαστικά την περιβαλλοντική υποβάθμιση στην Αττική και του αέρα και του εδάφους και του υπεδάφους. Προσπαθούμε να αποτιμήσουμε τις επιπτώσεις και στα τρία στοιχεία του περιβάλλοντος», κατέληξε ο καθηγητής.
