Το να αποκαλείται η τραγωδία στο Μάτι με τους 104 νεκρούς ως «έγκλημα» και όχι ως «δυστύχημα», ζητούν οι συγγενείς των θυμάτων αλλά και οι τραυματίες που μετά από 8 χρόνια παλεύουν με τις τραγικές μνήμες που τους δημιουργήθηκαν το απόγευμα της 23ης Ιουλίου 2018, όταν ξέσπασε η τεράστια φωτιά στην ανατολική Αττική.
Σε ανακοίνωση του Συλλόγου, οι συγγενείς των θυμάτων αλλά και οι εγκαυματίες αναφέρουν πως όταν αυτή η τραγωδία -η μεγαλύτερη που έχει γίνει στην πρόσφατη ιστορία της χώρα μας- αναφέρεται ως «δυστύχημα», παραμορφώνεται η αιτία θανάτου των θυμάτων, αλλοιώνεται η αλήθεια, υποβαθμίζονται οι ευθύνες και προσβάλλεται η μνήμη των ζωντανών και των νεκρών που έζησαν την κόλαση, κατά τη διάρκεια που η φωτιά σάρωνε ό,τι έβρισκε μπροστά της, στο Μάτι.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Τονίζουν πως με τον όρο «δυστύχημα» παρουσιάζονται τα θύματα ως θύματα τύχης και όχι ως ανθρώπους που έφυγαν από τη ζωή λόγω εγκληματικών ενεργειών και παραλείψεων.
Όπως αναφέρεται, οι επιζώντες συνεχίζουν μετά από 8 χρόνια να ζουν με μόνιμες σωματικές και ψυχικές βλάβες και η υποτίμηση του όρου έχει βαρύ κοινωνικό αντίκτυπο και οδηγεί σε εξωραϊσμό και έμμεση αποποινικοποίηση ευθυνών.
Ολόκληρη η ανακοίνωση
«Η φονική πυρκαγιά της 23ης Ιουλίου 2018 δεν ήταν “δυστύχημα”. Ήταν ένα έγκλημα με ποινικές ευθύνες που αναγνωρίστηκαν μετά από πολυετή δικαστικό αγώνα μας. Η χρήση του παραπλανητικού όρου “δυστύχημα” για την περιγραφή ενός ποινικά αποδεδειγμένου εγκλήματος αλλοιώνει την αλήθεια, υποβαθμίζει τις ευθύνες και προσβάλλει τη μνήμη νεκρών και ζωντανών, παρουσιάζοντάς τους ως θύματα “τύχης” και όχι ως θύματα ανθρώπινων εγκληματικών ενεργειών και παραλείψεων.
Για τους συγγενείς των νεκρών, αυτή η αλλοίωση παραμορφώνει την αιτία θανάτου των ανθρώπων μας. Για τους επιζώντες εγκαυματίες, που ζούμε καθημερινά με μόνιμες σωματικές και ψυχικές βλάβες, αποτελεί συνεχιζόμενη ηθική και ψυχική επιβάρυνση. Η με όποιο τρόπο άμεση και έμμεση υποτίμηση του έχει βαρύ κοινωνικό αντίκτυπο καθώς οδηγεί σε εξωραϊσμό με έμμεση αποποινικοποίηση ευθυνών και δημιουργεί επικίνδυνο προηγούμενο ανοχής εγκληματικών ενεργειών ή και παραλείψεων, ιδίως όταν αυτές οδηγούν σε μαζικούς θανάτους.
Ζητούμε από τα μέσα ενημέρωσης ακριβή, υπεύθυνη και πλήρη αποτύπωση των πραγματικών γεγονότων, με σεβασμό στη μνήμη των νεκρών, στη βιωμένη πραγματικότητα των επιζώντων και τον πόνο των συγγενών. Η αλήθεια δεν είναι θέμα διατύπωσης. Η μνήμη νεκρών και ζώντων δεν είναι διαπραγματεύσιμη. Επιφυλασσόμαστε ρητώς παντός νομίμου δικαιώματός μας για την προάσπιση της προσωπικότητάς και της μνήμης των θυμάτων μας».
