Όλα πέφτουν στο τραπέζι, σαν να μην υπάρχουν δικαιώματα των εργαζόμενων, παρά μόνο τα ¨θέλω” της τρόικας.
Η φράση του Λ. Παπαδήμου “πρέπει να δεχθούμε μείωση των εισοδημάτων βραχυπρόθεσμα για την ανάκτηση της ανταγωνιστικότητας” τα λέει όλα.
Δεν υπάρχουν κεκτημένα. Σε μηδενική βάση η διαπραγμάτευση ουσιαστικά. Στο όνομα της μείωσης τιμών των ελληνικών προϊόντων και υπηρεσιών δεν μειώνονται φόροι, μειώνονται μισθοί.
Ο λεγόμενος διάλογος ουσιαστικά είναι πίεση και μάλιστα με τη μορφή του κατεπείγοντος για τσεκούρι σε όλα.
Απλά μένει να διευκρινιστεί αν θα καταργηθούν πλήρως τα δώρα, ο 13οςς και ο 14ος μισθός ή περικοπούν σε μεγάλο ποσοστό.
Πρέπει να θεωρείται δεδομένη η κατάργηση των ωριμάνσεων, μέσω αύξησης του χρονικού περιθωρίου από τα τρία σε πέντε ή περισσότερα χρόνια, ενώ δεδομένη θα πρέπει να θεωρείται η “αναθεώρηση” δηλαδή η μείωση του κατώτατου μισθού.
Ήδη η τρόικα δεν έχει ζητήσει αλλαγές, έχει κάνει προτάσεις. Μείωση του κατώτατου μισθού κατά 100 τουλάχιστον ευρώ, αλλά και κατάργηση των δώρων Πάσχα, Χριστουγέννων και του επιδόματος αδείας.
Ταυτόχρονα μειώνονται και οι εισφορές τόσο των εργοδοτών, όσο και των εργαζόμενων, ωστόσο το κέρδος για τους εργαζόμενους είναι βραχυπρόθεσμα μικρό, ενώ μακροπρόθεσμα χάνουν καθώς οδηγεί αυτόματα σε μείωση της μελλοντικής σύνταξής τους, αν όχι και σε ταυτόχρονη αύξηση των ορίων ηλικίας.
Διαβάστε επίσης:
Ναι στις μειώσεις μισθών στον ιδιωτικό τομέα
