Με ανακούφιση, κι όχι με σοκ υποδέχτηκε η Μόσχα τις δηλώσεις Τραμπ τόσο ότι θα στείλει όπλα στην Ουκρανία αλλά και τις απειλές Τραμπ για δασμούς.
Ενώ τη Δευτέρα (14.07.2025), στο Οβάλ Γραφείο, ο Ντόναλντ Τραμπ υιοθετούσε σκληρή ρητορική, ανακοινώνοντας νέες αποστολές αμερικανικών όπλων στην Ουκρανία – χρηματοδοτούμενες από ευρωπαϊκές κυβερνήσεις – και απειλώντας με νέους δασμούς που, αν εφαρμοστούν, θα πλήξουν απευθείας τα οικονομικά της πολεμικής μηχανής της Ρωσίας, η Μόσχα αντέδρασε… με ψυχραιμία, σημειώνει σε ανάλυση του ο Στιβ Ρόζενμπεργκ για το BBC.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Ο χρηματιστηριακός δείκτης της Μόσχας ανέβηκε κατά 2,7%. Ένδειξη πως η ρωσική ηγεσία όχι μόνο δεν αιφνιδιάστηκε, αλλά ένιωσε και ανακουφισμένη: περίμενε κάτι πολύ χειρότερο.
«Η Ρωσία και η Αμερική κινούνται προς έναν νέο γύρο αντιπαράθεσης για την Ουκρανία», προειδοποιούσε η ταμπλόιντ εφημερίδα Moskovsky Komsomolets το πρωί της Δευτέρας. «Η έκπληξη της Δευτέρας από τον Τραμπ δεν θα είναι ευχάριστη για τη χώρα μας».
Και όντως, δεν ήταν ευχάριστη. Αλλά ούτε και καταστροφική. Η Ρωσία, για παράδειγμα, ανακουφίστηκε που οι λεγόμενοι «δευτερογενείς δασμοί» κατά των εμπορικών της εταίρων θα τεθούν σε ισχύ σε 50 ημέρες – δίνοντάς της χρόνο να διαπραγματευτεί, να καθυστερήσει την εφαρμογή ή και να προτείνει αντίμετρα.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Η στάση της Μόσχας αντικατοπτρίζει όχι μόνο έναν υπολογισμένο κυνισμό, αλλά και την πεποίθηση ότι ακόμη διατηρεί το πάνω χέρι – τόσο στο πεδίο της μάχης όσο και στη γεωπολιτική σκακιέρα.
Ένα πιο σκληρό μήνυμα – αλλά και δείγμα απογοήτευσης
Παρά τη συγκρατημένη αντίδραση, η ανακοίνωση Τραμπ σηματοδοτεί αλλαγή στάσης. Μια πιο σκληρή γραμμή απέναντι στη Μόσχα, αλλά και μια σαφή ένδειξη της ενόχλησης του αμερικανού προέδρου για την απροθυμία του Βλαντίμιρ Πούτιν να προχωρήσει σε ειρηνευτική συμφωνία, σημειώνει το ίδιο δημοσίευμα.
Από την επιστροφή του στον Λευκό Οίκο τον Ιανουάριο, ο Τραμπ είχε θέσει ως προτεραιότητα το τέλος του πολέμου στην Ουκρανία. Ωστόσο, η Μόσχα ανταποκρίθηκε με το γνώριμο «Ναι, αλλά…»
Ναι, η Ρωσία χαιρέτισε τον Μάρτιο την πρόταση του Τραμπ για συνολική κατάπαυση πυρός. Αλλά ζήτησε πρώτα να σταματήσει η στρατιωτική βοήθεια της Δύσης στην Ουκρανία, καθώς και η κινητοποίηση του ουκρανικού στρατού.
Ναι, επαναλαμβάνει πως θέλει ειρήνη. Αλλά μόνο αφού λυθούν οι «βασικές αιτίες» του πολέμου – όπως τις ορίζει το Κρεμλίνο. Και αυτές διαφέρουν ριζικά από τη δυτική και την ουκρανική οπτική. Η Μόσχα θεωρεί ότι ο πόλεμος είναι αποτέλεσμα εξωτερικών απειλών κατά της ρωσικής ασφάλειας – από το Κίεβο, το ΝΑΤΟ, και γενικά τη «συλλογική Δύση».
Κι όμως, τον Φεβρουάριο του 2022, δεν ήταν η Ουκρανία ούτε η Δύση που εισέβαλαν στη Ρωσία. Ήταν η Μόσχα που ξεκίνησε την ευρείας κλίμακας εισβολή στην Ουκρανία – τον μεγαλύτερο χερσαίο πόλεμο στην Ευρώπη από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Η τακτική του «Ναι, αλλά…» και η υπομονή του Τραμπ
Για αρκετό διάστημα, αυτή η τακτική του «Ναι, αλλά…» επέτρεψε στη Ρωσία να αποφεύγει νέες κυρώσεις από τις ΗΠΑ, ενώ συνέχιζε τις στρατιωτικές επιχειρήσεις της. Η κυβέρνηση Τραμπ, επιθυμώντας καλύτερες σχέσεις και μια συμφωνία ειρήνης, προτίμησε το «καρότο» αντί για το «μαστίγιο» στις συνομιλίες της με τη Μόσχα.
Οι επικριτές της ρωσικής πολιτικής έβλεπαν σε αυτή τη στάση μια κυνική προσπάθεια εξαγοράς χρόνου.
Ο Τραμπ, όμως, πίστευε ότι μπορούσε να πείσει τον Πούτιν να συναινέσει.
Ο Ρώσος πρόεδρος, ωστόσο, δεν φαίνεται να βιάζεται. Το Κρεμλίνο θεωρεί πως έχει το πλεονέκτημα στο πεδίο της μάχης. Λέει ότι θέλει ειρήνη – αλλά μόνο με τους δικούς του όρους. Και αυτοί περιλαμβάνουν τον τερματισμό κάθε δυτικής υποστήριξης προς την Ουκρανία. Από την ανακοίνωση του Τραμπ, όμως, είναι σαφές πως κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να συμβεί.
Ο ίδιος ο Τραμπ δήλωσε πως «δεν είναι ευχαριστημένος» με τον Πούτιν. Όμως η απογοήτευση δεν είναι μονόπλευρη.
Και η Ρωσία δείχνει πλέον ότι έχει χάσει την εμπιστοσύνη της στον Τραμπ. Όπως έγραψε τη Δευτέρα το Moskovsky Komsomolets: «Ο Τραμπ έχει σαφείς αυταπάτες μεγαλείου. Και ένα πολύ μεγάλο στόμα».
