Ο έρωτας είναι ένα συναίσθημα που συχνά δεν υπακούει σε κανόνες, όρκους ή κοινωνικές συμβάσεις. Μπορεί να εμφανιστεί εκεί που κανείς δεν το περιμένει, ακόμη κι αν μιλάμε για ένα μοναστήρι και δύο μοναχές.
Για ορισμένες γυναίκες που είχαν αφιερώσει τη ζωή τους στον Θεό, η ανακάλυψη της αγάπης προς μια άλλη γυναίκα τις έφερε αντιμέτωπες με δύσκολες αποφάσεις. Ωστόσο, παρά την εγκατάλειψη του μοναχικού βίου, δεν εγκατέλειψαν ποτέ την πίστη τους, καθώς ποτέ δεν πίστεψαν πως η αγάπη και η θρησκεία είναι έννοιες ασύμβατες.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Η ιστορία της Λουίζα και της Φρανσίλια ξεκίνησε σε ένα μοναστήρι, όπου και οι δύο μοναχές είχαν επιλέξει να αφιερώσουν τη ζωή τους στην υπηρεσία του Θεού.
Η πρώτη τους συνάντηση, ωστόσο, δεν προμήνυε τίποτα από όσα θα ακολουθούσαν.
«Τι ματαιόδοξη και αντιπαθητική μοναχή!», σκέφτηκε η Λουίζα όταν πρωτογνώρισε τη Φρανσίλια. Το αίσθημα ήταν απολύτως αμοιβαίο, καθώς και η Φρανσίλια δεν είχε σχηματίσει καλύτερη εντύπωση για τη νέα της γνωριμία.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Με το πέρασμα του χρόνου, όμως, οι δύο γυναίκες ανέπτυξαν μια στενή φιλία. Τις ένωνε η κοινή τους επιθυμία να υπηρετήσουν τον Θεό και να ζήσουν σύμφωνα με τις αρχές της πίστης τους.