Η Φαράχ Παχλαβί, η χήρα του τελευταίου σάχη, δηλώνει σε αποκλειστική της συνέντευξη στο AFP, πως μετά τις διαδηλώσεις στο Ιράν «δεν υπάρχει επιστροφή», εκφράζοντας την πεποίθηση ότι οι Ιρανοί θα νικήσουν το καθεστώς. Εύχεται η ίδια να επιστρέψει, αλλά τονίζει πως προέχει η ελευθερία του λαού.
Αναγκασμένη να εγκαταλείψει τη χώρα με τον σύζυγό της τον Ιανουάριο του 1979 κατά τη διάρκεια της Ισλαμικής Επανάστασης που έφερε τον αγιατολάχ Χομεϊνί στην εξουσία, λέει επίσης ότι η «επιθυμία» και η «ανάγκη» της σήμερα είναι να επιστρέψει στο Ιράν, που πνίγεται στο αίμα εξαιτίας των αντικαθεστωτικών διαδηλώσεων.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
«Αλλά αυτό που έχει πραγματικά σημασία, δεν είναι η δική μου μοίρα! Είναι η νεολαία και όλος ο ιρανικός λαός να είναι επιτέλους ελεύθεροι και να απαλλαγούν από αυτό το εγκληματικό, οπισθοδρομικό και σκοταδιστικό καθεστώς» λέει η ίδια από το διαμέρισμά της στο Παρίσι έχοντας συμφωνήσει να απαντήσει γραπτώς σε ερωτήσεις για την κατάσταση στην πατρίδα της.
«Εχω απορρίψει πολλά αιτήματα από τον Τύπο τις τελευταίες εβδομάδες, αλλά είναι καθήκον μου να στείλω ένα μήνυμα, όχι μόνο για την υποστήριξη των συμπατριωτών μου, αλλά και για ολόκληρο τον κόσμο, ο οποίος πρέπει να τους βοηθήσει» πρόσθεσε η 87χρονη Φαράχ Παχλαβί σε άψογα γαλλικά.
Ντυμένη με σκούρα ρούχα, πόζαρε μπροστά από τη σημαία του προηγούμενου καθεστώτος του Ιράν, που είναι διακοσμημένη με ένα λιοντάρι και έναν ήλιο.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Βασίλισσα στα 21 της, στέφθηκε αυτοκράτειρα (Σαχμπανού) στα 29 της χρόνια από τον σύζυγό της. Η Φαράχ Ντιμπά Παχλαβί κοσμούσε τα εξώφυλλα των διεθνών περιοδικών και έζησε μια πολυτελή ζωή τα χρόνια του 1960 και 1970.
Η ζωή της άλλαξε για πάντα στις 16 Ιανουαρίου 1979. Εκδιωχθείσα από τον θρόνο από την Ισλαμική Επανάσταση μαζί με τον σύζυγό της, τον μονάρχη στην κεφαλή ενός κράτους που θεωρούνταν καταπιεστικό, ζει έκτοτε στην εξορία, μοιράζοντας τον χρόνο της κυρίως μεταξύ Παρισιού και Ηνωμένων Πολιτειών, όπου διαμένει και ο μεγαλύτερος γιος της, ο Ρεζά Παχλαβί, ο οποίος δηλώνει έτοιμος να ηγηθεί μιας δημοκρατικής μετάβασης στη χώρα του.
Ξεκινώντας στις 28 Δεκεμβρίου από διαμαρτυρίες κατά του υψηλού κόστους διαβίωσης, η κινητοποίηση σε όλο το Ιράν κλιμακώθηκε στις 8 Ιανουαρίου, αψηφώντας ανοιχτά την Ισλαμική Δημοκρατία πριν από τη βίαιη καταστολή από τις αρχές που, σύμφωνα με ΜΚΟ, έχει αφήσει χιλιάδες νεκρούς.
