Με την εκτόξευση δύο βαλλιστικών πυραύλων προς την στρατιωτική βάση του Ντιέγκο Γκαρσία στον Ινδικό Ωκεανό, περί τα 4.000 χιλιόμετρα μακριά από τις ακτές του, το Ιράν θέλει να στείλει το μήνυμα ότι έχει ακόμη άσους στο μανίκι έπειτα από τέσσερις εβδομάδες πολέμου, σύμφωνα με τους αναλυτές.
Οι περισσότεροι ειδικοί θεωρούσαν μέχρι σήμερα (21.03.2026) ότι το Ιράν δεν είχε την ικανότητα να εκτοξεύσει πυραύλους σε τέτοια απόσταση. Οι εκτιμήσεις τοποθετούσαν το μέγιστο βεληνεκές των ιρανικών βαλλιστικών πυραύλων μεσαίου βεληνεκούς (ΜRΒΜ) στα 3.000 χιλιόμετρα, ενώ το εργαστήριο του Center for Strategic and International Studies | CSIS εκτιμούσε ότι το μέγιστο βεληνεκές των ιρανικών ΜRΒΜ Khorramshahr και Sejjil στα 2.000 χιλιόμετρα.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Ειδικοί όπως ο Etienne Marcuz της Fondation pour la recherche stratégique και Ali Vaez του International Crisis Group θεωρούν ότι η Τεχεράνη χρησιμοποίησε έναν πύραυλο Khorramshahr-4 με ελαφρύτερη γόμωση από την συνήθη που ζυγίζει έναν τόνο μεγαλώνοντας έτσι το βεληνεκές του.
Υπενθυμίζεται ότι η είδηση προκάλεσε ιδιαίτερη αίσθηση, αφού η βρετανική βάση Ντιέγκο Γκαρσία στον Ινδικό Ωκεανό είναι μία από τις δύο βάσεις τις οποίες, η Βρετανία έχει δώσει άδεια στις ΗΠΑ να χρησιμοποιούν για «συγκεκριμένες αμυντικές επιχειρήσεις εναντίον του Ιράν».
Πρόκειται για μια στρατηγικής σημασίας βάση για τις ΗΠΑ, καθώς εκεί σταθμεύουν κυρίως πυρηνοκίνητα υποβρύχια, βομβαρδιστικά και αντιτορπιλικά.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Κανένας από τους δύο πυραύλους που εκτοξεύτηκαν δεν έπληξε τη βάση που απέχει περίπου 4.000 χιλιόμετρα από το Ιράν, πρόσθεσε η εφημερίδα επικαλούμενη πολλούς Αμερικανούς αξιωματούχους.
Στρατηγικό μήνυμα
Ο ερευνητής Tom Sharpe του βρετανικού RUSI, που θεωρεί ότι η Τεχεράνη «πάντοτε κατείχε πυραύλους τέτοιου βεληνεκούς» αν και η ύπαρξή τους δεν ήταν επίσημη, δηλώνει ότι η κίνηση κατά του Ντιέγκο Γκαρσία δείχνει ότι οι στρατιωτικές αρχές του Ιράν «παραμένουν ικανές να μετακινούν κινητούς εκτοξευτήρες χωρίς να γίνονται αντιληπτοί και να τους τοποθετούν σε τέτοιες θέσεις ώστε να μπορούν να εκτοξεύουν πυραύλους χωρίς να πλήττονται» από τις αμερικανικές και τις ισραηλινές επιθέσεις.
Αλλά για πολλούς αναλυτές, το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται στην απόπειρα στόχευσης ενός τόσο μακρινού στόχου, αλλά στο μήνυμα που η Τεχεράνη επιδιώκει να περάσει στον στρατηγικό της διάλογο με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ: δείχνοντας ότι μπορεί να χτυπήσει μακριά, η Τεχεράνη επιχειρεί να αποκαταστήσει την κλονισμένη από τον καταιγισμό πυρός που υφίσταται θέση της.
«Είναι μία επίδειξη ισχύος, ένα πολιτικό σήμα που δείχνει ότι το Ιράν διαθέτει ακόμη «μυστικές», για το ευρύ κοινό, ικανότητες», συνοψίζει ο Etienne Marcuz.
«Εχει λιγότερη χρησιμότητα στο πεδίο της μάχης από την αξία του ως στρατηγικού μηνύματος προς τις ΗΠΑ και το Ισραήλ που προειδοποιεί ότι μία κακή ερμηνεία της αποφασιστικότητας και των ικανοτήτων του Ιράν μπορεί να αποδειχθεί ότι θα είναι ένα σφάλμα που θα κοστίσει ακριβά», σύμφωνα με τον Ali Vaez .
Αλλαγή της ισορροπίας των δυνάμεων στο αναδυόμενο Ιράν
Όμως, σύμφωνα με τον ισραηλινό αναλυτή Danny Citrinowicz του Institute for National Security Studies του Τελ Αβίβ, αυτή η ενέργεια κατά του Ντιέγκο Γκαρσία δίνει σημαντικές πληροφορίες για την δομή της εξουσίας στο Ιράν, όπου τα πρόσωπα που αποτελούσαν την κορυφή της εξουσίας εξοντώθηκαν ένα προς ένα.
«Είναι μία άμεση συνέπεια της μεταβολής της ισορροπίας δυνάμεων στο Ιράν, κυρίως με την όλο και μεγαλύτερη κυριαρχία των Φρουρών της Επανάστασης, και της εξόντωσης του Αλί Χαμενεΐ», έγραψε στο Χ.
«Παρά την βαθιά του ιδεολογική εχθρότητα προς την Δύση, ο Χαμενεΐ είχε επιδείξει μεγάλη σύνεση στην χρησιμοποίηση των ιρανικών ικανοτήτων. Αυτή η αυτοσυγκράτηση δεν είναι πλέον εγγυημένη», λέει.
«Το αναδυόμενο Ιράν θα συμπεριφερθεί πιθανότατα λιγότερο ως ο συνετός και υπολογιστικός παίκτης που έχουμε γνωρίσει και περισσότερο ως ένα σύστημα έτοιμο για ρίσκο, όπως η Βόρεια Κορέα», προειδοποιεί ο ισραηλινός αναλυτής.
