Την τραγική ιστορία της 26χρονης από το Μαρόκο που πνίγηκε στην προσπάθειά της να φτάσει στη Θέουτα για ένα καλύτερο μέλλον, αποτυπώνει o «Guardian». Η 26χρονη ποδοσφαιρίστρια έμελλε να χάσει την ζωή της στα ανοιχτά της ισπανικής κοινότητας, μαζί με τους υπόλοιπους 141 μετανάστες… την ημέρα που εκδόθηκε η βίζα της.
Η Φατέν Μπεν Ομάρ Ελ Αζίζι ήταν μεταξύ των μεταναστών που είτε πνίγηκαν στα ανοιχτά της Θέουτα είτε καταπλακώθηκαν στα σύνορα, στην προσπάθειά τους να χτίσουν μία νέα ζωή, μακριά από τις δυσκολίες στην πατρίδα τους. Η νεαρή ποδοσφαιρίστρια αγωνιζόταν για χρόνια στο περιφερειακό πρωτάθλημα του Μαρόκου με τη Moghreb Atlético Tetuán. Ζούσε στην πόλη Τετουάν, στο βόρειο Μαρόκο, μαζί με τη μητέρα της και την υπόλοιπη οικογένειά της. Αντιμετώπιζε τα ίδια οικονομικά προβλήματα με τους υπόλοιπος μετανάστες που βρέθηκαν νεκροί.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Την ημέρα που έφτασε στα ανοιχτά της Θέουτα βρίσκοντας τραγικό θάνατο, η μητέρα της έμαθε τηλεφωνικώς ότι η βίζα της 26χρονης επιτέλους εκδόθηκε. Αυτό το νεαρό κορίτσι θα μπορούσε να αλλάξει τη ζωή της αλλά δυστυχώς δεν πρόλαβε.
Ο προπονητής της μίλησε για το πόσο αγαπούσε το ποδόσφαιρο αλλά και για τις οικονομικές δυσκολίες που εκείνη αντιμετώπιζε. Όταν η ομάδα της κέρδιζε, η Φατέν λάμβανε περίπου 260 ντιρχάμ, δηλαδή περίπου 25 ευρώ, ενώ στις ήττες δεν πληρωνόταν καθόλου.
Με αυτά τα χρήματα ήταν αδύνατον να βοηθήσει ουσιαστικά τη μητέρα της, τα δύο αδέλφια της και άλλους συγγενείς. Ο πατέρας της είχε πεθάνει όταν εκείνη ήταν μόλις 12 χρόνων.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Για να εξασφαλίσει τα προς το ζην, η 26χρονη εργαζόταν ταυτόχρονα και στο νεκροταφείο της Τετουάν. Φρόντιζε να καθαρίζει τάφους και να πουλά στις οικογένειες των νεκρών ματσάκια από βασιλικό, όπως προβλέπει η παράδοση.
Μετά την τραγωδία, η Φατέν θάφτηκε στο ίδιο νεκροταφείο όπου δούλευε.
«Ονειρευόταν να φτάσει στην Ευρώπη μέσω του ποδοσφαίρου», λέει στο βρετανικό μέσο συγκλονισμένη η μητέρα της Τζαμίλα.
Το πρωί της 30ης Ιουλίου, η μητέρα της 26χρονης δέχθηκε ένα τηλεφώνημα. Ο άνθρωπος στην άλλη άκρη της γραμμής ζήτησε να μιλήσει στη Φατέν και αφού δεν την βρήκε, ενημέρωσε την μητέρα της πως η ισπανική βίζα της είχε εγκριθεί.
Η Τζαμίλα δεν γνώριζε καν ότι η κόρη της είχε υποβάλει αίτηση για βίζα και δεν μπορεί να εξηγήσει γιατί, έχοντας ήδη καταθέσει την αίτηση, αποφάσισε ξαφνικά να διακινδυνεύσει τη ζωή της για να φτάσει στη Θέουτα. Αυτό που πιστεύει είναι πως η Φατέν είχε κάνει την αίτηση με ανεπίσημο τρόπο και δεν περίμενε ότι θα εγκρινόταν.
Η μητέρα της δεν βρήκε τη δύναμη να μπει στον χώρο όπου φυλάσσονταν οι σοροί των θυμάτων. «Δεν ήθελα αυτή η εικόνα να χαραχτεί στη μνήμη μου», λέει. Τελικά, ήταν η αδελφή της Τζαμίλα εκείνη που μπήκε για να αναγνωρίσει τη σορό της Φατέν.
Η Τζαμίλα ανακάλυψε ότι είχαν φύγει και τα άλλα δύο παιδιά της για Θέουτα . Ο μεγαλύτερος γιος της κατάφερε να φτάσει στην ισπανική κοινότητα ενώ παραμένει άγνωστο το που είναι η 14χρονη κόρη της.
«Τώρα είμαι μόνη, χωρίς τα παιδιά μου», λέει υποβασταζόμενη.
