Τον αποκλεισμό του από οποιονδήποτε συναυλιακό χώρο και στούντιο ηχογράφησης αλλά και την αποστέρηση κάθε δυνατότητάς του να παρουσιάσει τη μουσική του στα ελεγχόμενα από τη Χαμάς παλαιστινιακά ραδιοτηλεοπτικά μέσα καταγγέλλει με συνέντευξή του στη βρετανική εφημερίδα «Guardian» ο νεαρός παλαιστίνιος ράπερ Μοτχαφάρ Ασάρ.
Η ισλαμική οργάνωση θεωρεί όχι μόνο ότι το είδος μουσικής που εκπροσωπεί ο 23χρονος μουσικός είναι «δυτικό», άρα απαγορευμένο, αλλά και ότι τα τραγούδια του προσβάλλουν το Κοράνι.
«Οι υπεύθυνοι της Χαμάς προβάλλουν διαρκώς γενικόλογες δικαιολογίες» τονίζει ο Ασάρ πειράζοντας με το χέρι του το φρεσκοξυρισμένο κρανίο του και τη φροντισμένη γενειάδα του, προσθέτοντας παράλληλα: «Γνωρίζω ότι αυτού του είδους η μουσική δεν αρέσει πολύ στην οργάνωσηαλλά εγώ το μόνο που ζητώ είναι λίγη κατανόηση και λίγο χώρο προκειμένου να εργάζομαι και να τραγουδάω».
«Αυτή τη στιγμή έχω δύο επιλογές:είτε σταματάω να κάνω ραπ μουσικήείτε πρέπει να φύγω στο εξωτερικό» συνεχίζει ο πικραμένος νεαρός, ο οποίος είδε πρόσφατα τον Σαλίμ, στενό του φίλο και μέλος του συγκροτήματός του, των Street Βand Rappers (Η Μπάντα των Ράπερ του Δρόμου), να αναγκάζεται να ακολουθήσει για τον ίδιο λόγο τον δρόμο της ξενιτιάς.
Η αφορμή για τη φυγή του Σαλίμ από την πολύπαθη Λωρίδα της Γάζας στάθηκε η βίαιη παρέμβαση των αξιωματούχων της Χαμάς στην πρώτη (και μοναδική) συναυλία του ντουέτου σε ένα ξενοδοχείο της περιοχής τον Μάρτιο του 2009. Μόλις 30 λεπτά μετά την έναρξη της συναυλίας η αστυνομία εισέβαλε στον πακτωμένο από 450 παλαιστίνιους οπαδούς της ραπ μουσικής χώρο διαλύοντας το πλήθος και κατάσχοντας όσες φωτογραφικές μηχανές είχαν καταγράψει εικόνες των δύο νεαρών να «ραπάρουν» επί σκηνής. «Αρχικά μου είπαν ότι διέλυσαν τη συναυλία επειδή στο ακροατήριο μπορεί να βρίσκονταν και Ισραηλινοί» επισημαίνει ο Ασάρ, σημειώνοντας ότι «κατόπιν μου είπαν πως η μουσική που παίζαμε θεωρούνταν “χαράμ” (απαγορευμένη)».
Σήμερα ο 23χρονος ραπερ έχει απόλυτη επίγνωση ότι είναι ο «τελευταίος των Μοϊκανών», αφού εκπροσωπεί πλέον μόνος του ένα ολόκληρο (και ιδιαιτέρως δημοφιλές) μουσικό ρεύμα στη Γάζα. «Το μήνυμα που θέλω να στείλω σε όλους όσοι ακούνε ραπ εκεί έξω είναι ότι, εκτός από την ισραηλινή κατοχή, υπάρχει ένα ακόμη χειρότερο είδος κατοχής, αυτή των μυαλών μας» καταλήγει με νόημα ο Ασάρ.
