Πιο αναλυτικά, ο πάπας τόνισε: «πιστεύω πως η Εκκλησία όχι μόνο πρέπει να ζητήσει συγγνώμη από τους ομοφυλόφιλους, αλλά και από τους φτωχούς, από τις γυναίκες που ήταν θύματα βιασμού, από τα παιδιά τα οποία τυχαίνουν εκμετάλλευσης στην εργασία και επειδή ευλόγησε τόσα όπλα».
Αναφερόμενος, ειδικότερα, στη σχέση της Εκκλησίας με τους ομοφυλόφιλους, πρόσθεσε: «Το είπα κατά το πρώτο μου ταξίδι και το επαναλαμβάνω. Επαναλαμβάνω, μάλλον, την Κατήχηση της Καθολικής Εκκλησίας: οι ομοφυλόφιλοι δεν πρέπει να είναι θύματα διακρίσεων, πρέπει να τους σεβόμαστε, μπορούμε να τους συνοδεύσουμε με την ποιμαντική μας δράση. Μπορεί να καταδικασθεί κάποια προσβλητική προς τους άλλους παρέμβαση. Αλλά το θέμα είναι ότι έναν τέτοιον άνθρωπο, ο οποίος έχει καλή θέληση και αναζητεί τον Θεό, ποιοι είμαστε εμείς για να κρίνουμε;»
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Ο Φραγκίσκος αναφέρθηκε και στην μορφή του Λουθήρου, τονίζοντας ότι «ήταν ένας μεταρρυθμιστής» και «οι προθέσεις του δεν ήταν λανθασμένες». Την περίοδο εκείνη, τόνισε ο πάπας «η Εκκλησία δεν ήταν ένα πρότυπο προς μίμηση. Υπήρχε διαφθορά, εκκοσμίκευση, πόλεμοι για την εξουσία».
Ο Φραγκίσκος κατέστησε σαφές ότι «υπάρχει ένας μόνο πάπας» και ότι «ο άλλος, ο Βενέδικτος, είναι επίτιμος πάπας, ένα αξίωμα που πρώτα δεν υπήρχε, και στο οποίο ο Βενέδικτος άνοιξε τον δρόμο με θάρρος, προσευχή, επιστήμη αλλά και θεολογία».
Ερωτηθείς για τις τουρκικές αντιδράσεις μετά την επίσκεψή του στην Αρμενία, ο ποντίφικας απάντησε ότι για να περιγράψει την σφαγή των Αρμενίων του 1915 «δεν γνωρίζει άλλη λέξη από την γενοκτονία» και «δεδομένου του παρελθόντος του, από την στιγμή που την χρησιμοποίησε ήδη δημοσίως, θα ήταν πολύ περίεργο αν δεν το έκανε στην Αρμενία».
Αναφερόμενος, τέλος, στην Ευρώπη και στις συνέπειες του Brexit, o Αργεντινός πάπας δήλωσε πως «ίσως πρέπει να τύχει επεξεργασίας μια νέα Ένωση, πιο ελεύθερη. Εξαιτίας των προβλημάτων, όμως, δεν πρέπει απορρίψουμε και τη θετική κληρονομιά».
«Για να ξανακερδίσει την δύναμη που βρίσκεται στις ρίζες της, η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να κάνει ένα βήμα δημιουργικότητας και υγιούς χαλάρωσης της ίδιας της Ένωσης, δίνοντας περισσότερη ελευθερία στις χώρες μέλη, με την επεξεργασία μιας διαφορετικής μορφής της Ε.Ε.» κατέληξε ο Φραγκίσκος.
