Ο Γουόρεν ξεκίνησε να εργάζεται πάνω στην ιδέα της καταγραφής της φωνής των χειριστών και της “ανάγνωσης” της λειτουργίας των οργάνων του πιλοτηρίου μετά τις έρευνες για τα αίτια συντριβής ενός Comet –του πρώτου εμπορικού αεροσκάφους– το 1953.
Αρχικά το μαύρο κουτί θεωρήθηκε άχρηστη εφεύρεση από το Τμήμα Πολιτικής Αεροπορίας της Αυστραλίας και μόνο όταν ένας βρετανός αξιωματικός της αεροπορίας εκτίμησε την αξία του, το 1958, έλαβε ο Γουόρεν χρήματα για να ξεκινήσει την κατασκευή του.
Το “μαύρο κουτί”, που ονομάζεται έτσι, όχι λόγω του χρώματός του, αλλά επειδή επρόκειτο για μία “μαγική ιδέα” όπως είχε πει ο εφευρέτης του, αποτελεί σήμερα απαραίτητο όργανο σχεδόν σε όλα τα αεροσκάφη.
Το 1960 η Αυστραλία έγινε η πρώτη χώρα που έκρινε ότι όλες οι εταιρίες πρέπει να εξοπλίζουν τα αεροσκάφη τους με καταγραφείς δεδομένων πτήσεως.
Ο Γουόρεν ήταν απόφοιτος του πανεπιστημίου του Σίδνεϊ και πατέρας τεσσάρων παιδιών.
