Ελένη Γερασιμίδου: Όποτε περνάω, κάνω τον σταυρό μου χωρίς να ντρέπομαι, ας με κοιτάνε

“Δεν είμαι θεούσα” υπογραμμίζει, παράλληλα, η Ελένη Γερασιμίδου.

Μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη έδωσε η Ελένη Γερασιμίδου στο περιοδικό Λοιπόν και τον δημοσιογράφο Ανδρέα Θεοδώρου όπου και αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στην πίστη στον Θεό και το σοβαρό πρόβλημα που αντιμετώπισε με τον πνεύμονα της.

Φτάσατε στα πρόθυρα της κατάθλιψης;

Η κατάθλιψη είναι μια ορολογία που κάποτε που επισκέφθηκα για μια φορά μια ειδικό, μου είπε να μην τη χρησιμοποιούμε. Ότι υπάρχουν κρίσεις μελαγχολίας κάποιες φορές, βεβαίως και υπάρχουν. Και κρίσεις πανικού έχω πάθει πολύ νέα. Νόμιζα ότι θα πεθάνω. Στο τέλος μου είπαν οι γιατροί να μου δώσουν κάνα βάλιουμ, αλλά δεν τα πήρα. Άρχισα να περπατάω, να διαβάζω, να αγωνίζομαι.

Είναι αλήθεια πως σας είχαν βρει όγκο στον πνεύμονα πριν κάποια χρόνια;

Ναι, αλλά δεν ήταν καρκίνος. Ήταν πνευμονικός όζος από κάποια παλιά φλεγμονή. Έπρεπε όμως να χειρουργηθώ και ευτυχώς η ταχεία βιοψία ήταν αρνητική, όπως και η πιο λεπτομερής. Έγινε κανονικό χειρουργείο, μου αφαίρεσαν κομμάτι πνεύμονα αλλά μια χαρά είμαι τώρα.

Στις δύσκολες στιγμές πιστεύετε στον Θεό;

Ναι, δεν μπορώ να το αρνηθώ αυτό. Ειδικά όταν ήταν άρρωστη η αδερφή μου. Τότε μέναμε στην Κυψέλη, περνούσα από τον Άγιο Δημήτριο και είχα πει ότι δεν θα το σταματήσω και όποτε περνάω κάνω τον σταυρό μου χωρίς να ντρέπομαι, ας με κοιτάνε. Δεν είμαι θεούσα, ούτε ξέρω σε τι ακριβώς προσεύχομαι, απλώς αισθάνομαι την ανάγκη αυτή…