Ιωάννης Παπαζήσης: Τι να το κάνεις το φως σου, άμα ζεις στην κόλαση;

“Δεν έχω άμυνες, βιώνω τα σκοτάδια μου” ομολογεί ο Ιωάννης Παπαζήσης.

Στα σκοτάδια της ζωής του, τις άμυνες του αλλά και τη δυσκολία στο μεγάλωμα του παιδιού του αναφέρθηκε ο Ιωάννης Παπαζήσης στη συνέντευξη που παραχώρησε στο περιοδικό 7 Μέρες Tv και τον δημοσιογράφο Γιάννη Βίτσα.

Έχεις αναφέρει στο παρελθόν πως όσα σκοτάδια και αν ήρθαν στη ζωή σου, εσύ ήσουν πάντοτε φως. Ποια σκοτάδια έτυχε να διαπραγματευτείς;

Τα σκοτάδια πρώτα απ’ όλα έρχονται από την ίδια την ύπαρξη μας, από τη φύση μας. Καμιά φορά ακόμη και η εκπλήρωση πραγμάτων μπορεί να σε οδηγήσει σε σκοτάδια, αν νιώθεις ανικανοποίητος. Υπάρχουν βέβαια και τα σκοτάδια που σου φέρνουν οι άλλοι. Τι να το κάνεις το φως σου, άμα ζεις στην κόλαση; Τα σκοτάδια είναι πολύ έντονα πλέον γύρω μας και μας ρουφάνε. Η κοινωνία μας έχει γίνει αρκετά σκοτεινή και πλέον το φως φαντάζει σπάνιο.

Ποια είναι η άμυνα σου σε αυτό; Όταν νιώθεις ότι σε ρουφάει μια κατάσταση, τι κάνεις; Φεύγεις;

Δεν έχω άμυνες. Βιώνω τα σκοτάδια μου. Ίσως να με εξιτάρει το ότι όλα τα σκοτεινά αισθήματα είνια πολύ κοντά στη φύση μας.

Ποια θεωρείς ότι είναι η μεγαλύτερη δυσκολία που έχεις κληθεί να αντιμετωπίσεις στη ζωή σου ως σήμερα;

Το να μεγαλώνω ένα παιδί είναι μια πολύ μεγάλη δυσκολία, όσο φως, χαρά και ευχαρίστηση κι αν μου προσφέρει. Είναι ένα πολύ δύσκολο και μοναχικό κομμάτι. Για έναν άνθρωπο με τη δική μου ιδιοσυγκρασία, δεν υπάρχει ήττα όσον αφορά το παιδί, όποια δυσκολία έρχεται μπροστά σου καλείσαι να την αντιμετωπίσεις, ακόμη και αν δεν μπορείς.