Υπάρχουν δημοσιογράφοι που απλώς καταγράφουν την επικαιρότητα και υπάρχουν κι εκείνοι που γίνονται οι ίδιοι μέρος της. Ο Γιώργος Παπαδάκης ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Για περισσότερες από τρεις δεκαετίες, η φωνή του αποτέλεσε το ξυπνητήρι της Ελλάδας, όχι μόνο με την κυριολεκτική έννοια, αλλά και με την ουσιαστική: χωρίς να γέρνει υπέρ ή κατά κάποιου κομματικού χώρου κατάφερνε να ξυπνά τη σκέψη, την κρίση, τον προβληματισμό.
Το «Καλημέρα Ελλάδα» δεν ήταν ποτέ απλώς μια πρωινή εκπομπή. Ήταν ένας ζωντανός οργανισμός ενημέρωσης, ένας καθημερινός διάλογος με την κοινωνία. Μέσα από πολέμους, πολιτικές αναμετρήσεις, οικονομικές κρίσεις, εθνικές τραγωδίες αλλά και στιγμές ελπίδας, ο Γιώργος Παπαδάκης βρέθηκε σταθερά στο ίδιο πόστο: πίσω από το γραφείο, μπροστά από τις κάμερες, με το βλέμμα στραμμένο στην είδηση και τον άνθρωπο.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Η δημοσιογραφική του διαδρομή χαρακτηρίστηκε από επιμονή, ένστικτο και εμπειρία. Δεν υπήρξε ποτέ ένας απλός παρουσιαστής που διαβάζει κείμενα από το autocue. Ήταν παρών στο ρεπορτάζ, στην επιλογή της είδησης, στη διαχείριση της πληροφορίας. Γνώριζε πότε να επιμείνει σε μια ερώτηση και πότε να αφήσει τη σιωπή να μιλήσει. Σε έναν χώρο που συχνά παρασύρεται από την ταχύτητα, εκείνος επένδυσε στη διάρκεια.
Σε μια τηλεόραση που συνεχώς αλλάζει πρόσωπα, ύφος και αξίες, ο Γιώργος Παπαδάκης παρέμεινε σημείο αναφοράς. Όχι επειδή παρέμεινε ίδιος, αλλά επειδή εξελίχθηκε χωρίς να αλλοιωθεί. Προσαρμόστηκε στις νέες εποχές, στις νέες απαιτήσεις, στις νέες γενιές τηλεθεατών, κρατώντας όμως ακέραιο τον πυρήνα της δημοσιογραφικής του ταυτότητας: τον σεβασμό στην είδηση και στον πολίτη.
Πίσω από τον αυστηρό δημοσιογράφο υπήρχε πάντα ο άνθρωπος. Αυτός που δεν δίστασε να συγκινηθεί στον αέρα, να χαμηλώσει τον τόνο της φωνής του μπροστά στον ανθρώπινο πόνο, να δείξει ότι η ενημέρωση δεν είναι ουδέτερη όταν αγγίζει ζωές. Κι αυτή ακριβώς η ισορροπία —ανάμεσα στην ψυχραιμία και το συναίσθημα— ήταν ίσως το μεγαλύτερο του επίτευγμα.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Το αποτύπωμά του δεν περιορίζεται στα τηλεοπτικά αρχεία. Αποτυπώνεται στους δημοσιογράφους που πέρασαν από την εκπομπή του και έμαθαν τι σημαίνει ρυθμός, ευθύνη αντοχή. Αποτυπώνεται στους τηλεθεατές που έμαθαν να ξεκινούν τη μέρα τους ενημερωμένοι, ακόμη και όταν οι ειδήσεις ήταν βαριές. Αποτυπώνεται σε μια σχέση εμπιστοσύνης που χτίστηκε σιωπηλά, καθημερινά, επί χρόνια.
Ο Γιώργος Παπαδάκης δεν ζήτησε ποτέ να γίνει σύμβολο. Κι όμως, έγινε. Όχι επειδή δεν έκανε λάθη, αλλά επειδή στάθηκε απέναντί τους. Όχι επειδή είχε πάντα όλες τις απαντήσεις, αλλά επειδή δεν σταμάτησε να θέτει ερωτήματα. Σε μια εποχή που η πληροφορία συχνά φθείρεται πριν καν ειπωθεί, εκείνος υπενθύμισε τη δύναμη της συνέπειας.
Το έργο του αποτελεί κεφάλαιο της σύγχρονης ελληνικής τηλεοπτικής ιστορίας. Ένα κεφάλαιο που δεν διαβάζεται βιαστικά και δεν ξεχνιέται εύκολα. Γιατί ο Γιώργος Παπαδάκης δεν υπήρξε απλώς ένας άνθρωπος της τηλεόρασης. Υπήρξε ένας άνθρωπος της ενημέρωσης. Και αυτό, τελικά, είναι το πιο σπάνιο και το πιο πολύτιμο.
Ο Γιώργος Παπαδάκης ήταν «ο πατριάρχης της πρωινής ενημερωτικής ζώνης». Διορθώνω: Ο Γιώργος Παπαδάκης θα είναι πάντα πατριάρχης της Δημοσιογραφίας. Καλό «ταξίδι», Γιώργο μας και σε ευχαριστούμε για όλα όσα προσέφερες στη Δημοσιογραφία, στην Ενημέρωση, στην Κοινωνία!
