«Κατάλαβα πως μπορεί ο θάνατος να μην είναι το τέλος. Λίγο μετά διάβασα όλα τα βιβλία του Καστανέντα και κάπως συμφιλιώθηκα με την ιδέα του θανάτου. Αυτό συνέβη στα 40 μου χρόνια. Μέχρι τότε έλεγα μεγαλοστομίες. Στα 40 μου, που λες, που ήμουν και κουκλάρα, μου φέρνουν τα ανίψια μου μια τούρτα στα γενέθλιά μου. Είπα τότε ότι θα σβήσω 40 κεράκια, γιατί ήταν μια σημαντική επέτειος στη ζωή μου. Την ώρα, λοιπόν, που σκύβω να σβήσω τα κεράκια, κοιτιέμαι στον καθρέφτη και βλέπω μια μούρη κρεμασμένη…
