«Βασικά, όλοι ξεκινήσαμε από τον κινηματογράφο. Η βιντεοκασέτα ήρθε αργότερα. Υπάρχει η τάση να χαρακτηρίζονται πολλές ταινίες ως βιντεοκασέτες, ενώ ήταν κινηματογραφικές παραγωγές. Δεν με ενοχλεί ο χαρακτηρισμός, όταν λέγεται από τον κόσμο με αγάπη και αθωότητα», δήλωσε σε πρόσφατη συνέντευξή της η Τέτα Κωνσταντά.
Τόσο για τη νέα γενιά όσο και για την εποχή της βιντεοκασέτας μίλησε, μεταξύ άλλων, η Τέτα Κωνσταντά στη νέα εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη που έδωσε στην εφημερίδα Espresso και τον δημοσιογράφο Ηλία Μαραβέγια αυτή την εβδομάδα.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Ακολουθεί ένα απόσπασμα από τη συνέντευξή της:
Οι νέοι άνθρωποι σήμερα σε πλησιάζουν επειδή σε «ανακάλυψαν» μέσα από τις επαναλήψεις των ταινιών του ’80;
Ναι, και μου κάνει εντύπωση. Λέω «παιδιά, δεν είχατε καν γεννηθεί». Με πλησιάζουν και μου λένε πόσο τους αρέσουν οι ταινίες. Υπάρχουν, μάλιστα, πολύ νεότεροι από εμένα που είναι τόσο ψαγμένοι ώστε γνωρίζουν με ακρίβεια τοποθεσίες γυρισμάτων, από σπίτι μέχρι καφετέριες, πληροφορίες που εγώ πολλές φορές δεν θυμάμαι.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Σε ενοχλεί καθόλου όταν σας αποκαλούν τους ηθοποιούς εκείνης της εποχής «σύμβολο της βιντεοκασέτας» ή το θεωρείς τίτλο τιμής;
Ούτε το ένα ούτε το άλλο. Βασικά, όλοι ξεκινήσαμε από τον κινηματογράφο. Η βιντεοκασέτα ήρθε αργότερα. Υπάρχει η τάση να χαρακτηρίζονται πολλές ταινίες ως βιντεοκασέτες, ενώ ήταν κινηματογραφικές παραγωγές. Δεν με ενοχλεί ο χαρακτηρισμός, όταν λέγεται από τον κόσμο με αγάπη και αθωότητα. Με ενοχλεί, όμως, ότι χρησιμοποιήθηκε ως ρετσινιά από κάποιους παραγωγούς, κυρίως της τηλεόρασης, μετά την έλευση των ιδιωτικών καναλιών, με αποτέλεσμα να θεωρηθούμε «καμένα χαρτιά». Ήταν άδικο, αλλά ίσως αποτέλεσε και μια δικαιολογία για να χρησιμοποιηθούν τότε νέα πρόσωπα, με χαμηλότερες αμοιβές και λιγότερες απαιτήσεις.
