Την αντοχή της Ελλάδας απέναντι στην παραμονή των επιτοκίων σε υψηλό επίπεδο αναλύει ο οίκος αξιολόγησης DBRS, επισημαίνοντας πως μέσα στα επόμενα χρόνια η δαπάνη της χώρας για τόκους θα μειωθεί, σε αντίθεση με την εξέλιξη που αναμένεται να υπάρχει σε άλλες ευρωπαικές οικονομίες.
Ο DBRS υπολογίζει πως η δαπάνη για τόκους θα είναι το 2030 χαμηλότερη από το 2025 κατά 0,2 ποσοστιαίες μονάδες για την Ελλάδα, παρά την αύξηση του κόστους δανεισμού διεθνώς, λόγω των ευνοϊκών οικονομικών και δημοσιονομικών εξελίξεων που θα συνεχίσουν να μειώνουν το δημόσιο χρέος της ως ποσοστό του ΑΕΠ.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Ο οίκος αξιολόγησης εξέτασε τον αντίκτυπο από την αύξηση των αποδόσεων των κρατικών ομολόγων στη δαπάνη για τόκους και στον δείκτη χρέους 9 χωρών της Ευρωζώνης (Αυστρίας, Βελγίου, Γαλλίας, Γερμανίας, Ελλάδας, Ιταλίας, Ολλανδίας, Πορτογαλίας και Ισπανίας) έως το 2030, με την παραδοχή ότι τα επιτόκια θα παραμείνουν στα τρέχοντα επίπεδα για το υπόλοιπο της δεκαετίας και ότι το κόστος χρηματοδότησης τα επόμενα χρόνια θα είναι αντίστοιχο με τη μέση απόδοση των 10ετών κρατικών ομολόγων κατά το πρώτο 7μηνο του 2026.
Από την ανάλυσή του προκύπτει ότι η Ελλάδα είναι η μόνη από τις προαναφερόμενες χώρες, στην οποία η δαπάνη για τόκους θα είναι το 2030 χαμηλότερη από το 2025 κατά 0,2 ποσοστιαίες μονάδες, ενώ αναμένεται να αυξηθεί στη Γαλλία (κατά 0,9), το Βέλγιο (0,6), στη Γερμανία (0,4), στην Αυστρία και την Ολλανδία (0,3) και την Ισπανία και την Πορτογαλία (0,1).
Σύμφωνα με τον DBRS, η Ελλάδα, η Ισπανία και η Πορτογαλία αναμένεται να είναι οι τρεις οικονομίες που θα επηρεαστούν λιγότερο από την άνοδο του κόστους χρηματοδότησης.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Όπως επισημαίνει ο οίκος, η επιβάρυνση από τα υψηλότερα επιτόκια αντισταθμίζεται από τις προσδοκίες για ισχυρή οικονομική ανάπτυξη και διατήρηση πρωτογενών πλεονασμάτων. Οι παράγοντες αυτοί εκτιμάται ότι θα συνεχίσουν να περιορίζουν το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ την περίοδο 2025-2030, μειώνοντας παράλληλα το ύψος του χρέους που θα χρειαστεί να αναχρηματοδοτηθεί με ακριβότερους όρους.
Η εικόνα για τη δυναμική του χρέους σε Ελλάδα, Ισπανία και Πορτογαλία είναι πιο ευνοϊκή, καθώς επωφελούνται από τη σχέση μεταξύ επιτοκίων και ρυθμού ανάπτυξης. Καθοριστικό ρόλο σε αυτό διαδραματίζουν οι σχετικά ισχυρές προοπτικές ανάπτυξης για τα επόμενα χρόνια. Ο DBRS επικαλείται τις προβλέψεις του ΔΝΤ, σύμφωνα με τις οποίες ο ετήσιος ρυθμός αύξησης του ονομαστικού ΑΕΠ στις τρεις οικονομίες θα διαμορφωθεί κατά μέσο όρο στο 4,4% μεταξύ 2026 και 2030.
Τι γίνεται με τα ομόλογα
Σε ό,τι αφορά την άνοδο των αποδόσεων των κρατικών ομολόγων από το 2022, ο οίκος αποδίδει την εξέλιξη σε δύο βασικούς παράγοντες. Από τη μία πλευρά, έχει μεταβληθεί η ισορροπία μεταξύ προσφοράς και ζήτησης στις διεθνείς αγορές κρατικών τίτλων. Από την άλλη, οι επενδυτές απαιτούν υψηλότερο ασφάλιστρο κινδύνου, καθώς έχουν ενισχυθεί οι ανησυχίες για τις δημοσιονομικές προοπτικές ορισμένων χωρών.
«Η προσφορά κρατικών ομολόγων έχει αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, καθώς αρκετές μεγάλες ανεπτυγμένες οικονομίες παρουσιάζουν μεγάλα ελλείμματα και χρειάζονται αναχρηματοδότηση για τα υψηλότερα αποθέματα δημόσιου χρέους, ενώ παράλληλα έχει αυξηθεί και η έκδοση εταιρικών ομολόγων, η οποία, με τη σειρά της, ενδέχεται να περιορίσει τη ζήτηση των επενδυτών για κρατικά ομόλογα», αναφέρει χαρακτηριστικά ο οίκος αξιολόγησης
Παράλληλα, ο DBRS επισημαίνει πως η ζήτηση για μακροπρόθεσμα κρατικά ομόλογα έχει αποδυναμωθεί λόγω της σταδιακής κατάργησης των αγορών ομολόγων από τις κεντρικές τράπεζες (ποσοτική σύσφιξη) και των ρυθμιστικών αλλαγών σε συνταξιοδοτικά ταμεία (π.χ. μετάβαση από συνταξιοδοτικά συστήματα καθορισμένων παροχών σε συστήματα καθορισμένων εισφορών).
«Καθώς είναι απίθανο να αντιστραφεί αυτή η δυναμική προσφοράς και ζήτησης μεσοπρόθεσμα, αναμένουμε ότι το κόστος χρηματοδότησης του δημοσίου θα παραμείνει υψηλότερο για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα», τονίζει ο DBRS για τις μελλοντικές εξελίξεις.
