Απαντώντας στο ερώτημα γιατί είναι τόσο δύσκολη η συλλογή φόρων στην Ελλάδα ο Τ. Αλεξιάδης επισημαίνει ότι «το πρόβλημα είναι σύνθετο», ότι για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα στην Ελλάδα «δεν υπήρχε πραγματική πολιτική βούληση» για τη διασφάλιση της λειτουργίας του φορολογικού συστήματος και ότι για «τους φορολογούμενος με πολιτικές επαφές οι έλεγχοι συχνά διακόπτονταν, μετά από παρέμβαση πολιτικών προσώπων, είτε επρόκειτο για υπουργούς, είτε για βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος, καθώς και ενίοτε των κομμάτων της αντιπολίτευσης».
Προσθέτει, ωστόσο, πως «για τους 5.300 ελέγχους που διενεργήθηκαν σε επιχειρήσεις την προηγούμενη εβδομάδα, δεν έχω λάβει καμία τηλεφωνική κλήση όπου να μου ζητείται να παρέμβω για να προστατεύσω κάποιον. Η κοινή γνώμη γνωρίζει ότι η κατάσταση στα ανώτερα κυβερνητικά κλιμάκια είναι σήμερα πολύ διαφορετική».
Συνεχίζοντας, ο υπουργός επισημαίνει ότι μετά από πέντε έτη συνεχόμενων αυξήσεων φόρων, η κατάσταση είναι πιο δύσκολη και υπενθυμίζει ότι «την περασμένη εβδομάδα, στη Ρόδο, εφοριακοί εκδιώχθηκαν δια της βίας από επιχειρηματίες και πολίτες ενώ διενεργούσαν ελέγχους». «Αυτές οι αντιδράσεις αποτελούν απαρχή φασισμού. Οι πολίτες δεν είναι δυνατό να επιτίθενται σε αξιωματούχους που κάνουν τη δουλειά τους. Έχουν τη δυνατότητα να διαδηλώσουν, να οργανώσουν πολιτικές δράσεις προβολής των ιδεών τους και να προτείνουν λύσεις, αλλά μέχρις αυτού του σημείου. Οι ”επαναστάτες” της Ρόδου δεν ήταν ηρωικοί αγωνιστές, αλλά φοροφυγάδες που προσπαθούν να ξεφύγουν από τον έλεγχο. Θα πρέπει να ξέρετε ότι αυτό το είδος βίας κατά ελεγκτών άρχισε με νυχτερινά κέντρα και μπράβους… Δεν είναι αποδεκτές πρακτικές εντός του δημοκρατικού πλαισίου» τονίζει ο Τ. Αλεξιάδης.
Τέλος, σχετικά με τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ελληνικές φορολογικές αρχές, ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών αναφέρει τα εξής:
«Η φορολογική διοίκηση δεν έχει αρκετό προσωπικό και επαρκή τεχνικά μέσα. Υπάρχουν 9.000 εφοριακοί για έναν πληθυσμό πάνω από δέκα εκατομμύρια. Αυτό σημαίνει ένας υπάλληλος για 1.100 κατοίκους. Συγκρίνετε τους αριθμούς αυτούς με εκείνους άλλων ευρωπαϊκών χωρών και θα δείτε αμέσως το πρόβλημα. Όσον αφορά τις άλλες ελλείψεις, δύο παραδείγματα: Οι περισσότερες από τις υπηρεσίες μας έχουν υπολογιστές από το 2002 και το 2003, οι οποίοι είναι προφανώς εντελώς παρωχημένοι και δεν λειτουργούν σωστά. Ακόμη χειρότερα, οι ελληνικές τελωνειακές αρχές δεν διαθέτουν μηχανήματα ελέγχου με ακτίνες ”Χ”. Σε Αλβανία, Βουλγαρία και Ρουμανία, οι αντίστοιχες διαθέτουν τέτοια μηχανήματα. Τα προβλήματα αυτά προφανώς μειώνουν σημαντικά την αποτελεσματικότητα των ελέγχων».
