Η ερώτηση του Δημήτρη Παπαδημούλη
«Η ΕΚΤ σχεδιάζει και υλοποιεί τη νομισματική πολιτική της Ευρωζώνης, διαθέτοντας μια πρωτόγνωρη θεσμική ανεξαρτησία. Ωστόσο, σε πολλές περιπτώσεις, υπερβαίνοντας την εντολή της, έχει λειτουργήσει ως μηχανισμός πίεσης και εκβιασμού χωρών, με στόχο την αποδοχή πολιτικών λιτότητας. Η ΕΚΤ, με τις επιστολές του κ. Τρισέ σε Ιρλανδία (19/11/2010) και Ελλάδα (07/04/2011) και του κ. Ντράγκι σε Ισπανία (04/08/2011), Ιταλία (05/08/2011) και Κύπρο (Μάρτιος 2013), απαιτούσε από εκλεγμένες κυβερνήσεις συγκεκριμένες οικονομικές πολιτικές, υπό το βάρος του εκβιασμού της διακοπής χορήγησης ρευστότητας προς τις τράπεζες των χωρών τους. Με δεδομένο ότι καθήκον της ΕΚΤ είναι «να προωθεί την ομαλή λειτουργία των συστημάτων πληρωμών» και ότι ο ELA διακόπτεται με απόφαση των 2/3 του ΔΣ της ΕΚΤ, μόνο εφόσον «οι λειτουργίες αυτές παρακωλύουν τους στόχους και τα καθήκοντα του ΕΣΚΤ», ερωτάται ο Πρόεδρος της ΕΚΤ:
1. Υπήρξε ποτέ απόφαση του ΔΣ της ΕΚΤ για διακοπή χορήγησης ρευστότητας και εάν ναι, ποια εξήγηση δόθηκε;
2. Γιατί η επίλυση προβλημάτων ρευστότητας τραπεζών, ειδικά σε χώρες που βρίσκονται σε κρίση, «παρακωλύει» τους στόχους και τα καθήκοντα της ΕΚΤ, που είναι η διατήρηση των τιμών και η σταθερότητα του τραπεζικού συστήματος;
3. Πόση είναι η συνολική και ανά κράτος μέλος παροχή τακτικής και έκτακτης (ELA) ρευστότητας από το Ευρωσύστημα;»
Η απάντηση του Μάριο Ντράγκι
«Σύμφωνα με το άρθρο 14.4 του καταστατικού του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας ανατίθεται στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΚΤ η αρμοδιότητα να θέτει περιορισμούς, όσον αφορά τις πράξεις παροχής έκτακτης ενίσχυσης σε ρευστότητα (emergency liquidity assistance – ELA) εφόσον κρίνεται ότι οι πράξεις αυτές παρακωλύουν τους στόχους και τα καθήκοντα του Ευρωσυστήματος. Το Διοικητικό Συμβούλιο αξιολογεί προσεκτικά, αφενός τα χαρακτηριστικά των εν λόγω πράξεων και τον αντίκτυπό τους στη ρευστότητα και αφετέρου κατά πόσον είναι σκόπιμο να επιβληθούν ειδικοί όροι, προκειμένου να διαφυλαχθεί η ακεραιότητα της νομισματικής πολιτικής της ΕΚΤ. Σκοπός των πρόσθετων διαδικασιών, που στηρίζουν τον ρόλο του Διοικητικού Συμβουλίου σε σχέση με την παροχή έκτακτης ενίσχυσης σε ρευστότητα είναι να διασφαλίζεται επαρκώς ότι οι συγκεκριμένες ρυθμίσεις και οι δυνητικές τους επιδράσεις δεν παρακωλύουν την άσκηση ενιαίας νομισματικής πολιτικής.
Οι κανόνες του Ευρωσυστήματος για την παροχή ρευστότητας στο τραπεζικό σύστημα αποσκοπούν στη διασφάλιση του ενιαίου χαρακτήρα της νομισματικής πολιτικής στη ζώνη του ευρώ. Η συνεπής εφαρμογή τους έχει καίρια σημασία, προκειμένου η ΕΚΤ να είναι σε θέση να εκπληρώνει την εντολή που της έχει ανατεθεί, να εκπληρώνει δηλαδή τον πρωταρχικό στόχο της διατήρησης της σταθερότητας των τιμών μεσοπρόθεσμα στο σύνολο της ζώνης του ευρώ. Θα ήθελα να σας επισημάνω ότι η ΕΚΤ δεν σχολιάζει τις ενέργειές της έναντι μεμονωμένων τραπεζών, όσον αφορά είτε την παροχή έκτακτης ενίσχυσης σε ρευστότητα είτε άλλες πράξεις. Ως εκ τούτου, η ΕΚΤ δεν δημοσιεύει στοιχεία σχετικά με πράξεις παροχής έκτακτης ενίσχυσης σε ρευστότητα».
