Ο πρώην υπουργός επισημαίνει ότι «Πρόκειται, όπως προσωπικά την αντιλαμβάνομαι, για μια πρωτοβουλία που κινείται στην μόνη εφικτή και ρεαλιστική κατεύθυνση που οδηγεί στην πραγματικότητα, όχι στην εκλογική επιβίωση του σημερινού ΠΑΣΟΚ αλλά στην γέννηση ενός νέου, σύγχρονου, προοδευτικού πολιτικού υποκειμένου, που επιτέλους θα κοιτά μπροστά και ψηλά κι όχι πίσω και κάτω».
Για τον ίδιο αναφέρει ότι
– ” Σε περίπτωση που υπάρξουν πολιτικές πράξεις τέτοιας κατεύθυνσης και περιεχομένου είμαι αποφασισμένος να επιστρέψω στην συλλογική, ενεργό πολιτική.
– Να επιστρέψω για να εργαστώ σαν ένας από χιλιάδες, για μια νέα ενότητα για το μέλλον όλων των προοδευτικών πολιτών και αξιόπιστων πολιτικών που είναι σήμερα διασκορπισμένοι στα 4 σημεία του πολιτικού ορίζοντα. Από την Δημάρ και το Ποτάμι μέχρι τον ΣΥΡΙΖΑ (μη περιλαμβανομένης της δημαγωγικής του ηγεσίας) και τις υγιείς πατριωτικές δυνάμεις του πολιτικού φιλελευθερισμού κι όχι του οικονομικού νεοφιλελευθερισμού
– Να επιστρέψω για να ενώσω τις μικρές μου δυνάμεις προκειμένου να δημιουργηθεί ένα “Νέο ΠΑΣΟΚ”, προκειμένου να γίνει πράξη μία καθολική ανανέωση”.
«Δεν επιστρέφω όμως, ξεκαθαρίζει, για να αναβιώσει ένα παλαιοκομματικό ΠΑΣΟΚ το οποίο έχει απαράγραπτες ιστορικές ευθύνες για το οδυνηρό τέλος της μεταπολίτευσης».
Με δύο υστερόγραφά του μάλιστα υπογραμμίζει ότι:
«Υ.Γ.1. Πρέπει κάποιος να θυμίσει στην σημερινή ηγεσία του ΠΑΣΟΚ ότι η ιστορία δεν υπαγορεύεται, η ιστορία δεν διακηρύσσεται. Η ιστορία ανακαλύπτεται, η ιστορία τεκμηριώνεται.
Και η ιστορία έχει ήδη καταγράψει πως μέχρι τον Ιούλιο του 2011, το ΠΑΣΟΚ ήταν πρώτο κόμμα, σύμφωνα με όλες τις δημοσκοπήσεις. Δηλαδή, ακόμη και μετά το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα αυστηρής λιτότητας που ακολούθησε ένα χρόνο μετά το 1ο Μνημόνιο. Και ο νοών, νοείτω.
Υ.Γ.2. Ούτε γνώριζα εκ των προτέρων την πρόταση του Γ.Παπανδρέου, ούτε εκείνος γνωρίζει την σημερινή μου δημόσια τοποθέτηση».
Όσον αφορά την κυβέρνηση Σαμαρά και τις εξελίξεις θεωρεί ότι
– Η Ελλάδα βρίσκεται ξανά ενώπιον δραματικών εθνικών, οικονομικών και πολιτικών κινδύνων
– ….αντί να μας οδηγήσει στην έξοδο από το 2ο Μνημόνιο, μας οδηγεί τελικά στο 3ο υβριδικό Μνημόνιο
– Υβριδικό μνημόνιο, που όχι μόνο θα περιλαμβάνει είτε την παράταση του 2ου μνημονίου, είτε την ειδική διεθνή οικονομική επιτήρηση με το ακριβό χρήμα μαζί, αλλά υποχρεώνει τελικά την Ελλάδα να επιδιώξει τις λύσεις και την εφαρμογή του διεθνούς δικαίου στα μείζονα εθνικά θέματα του Χρέους, του Κυπριακού, της ΑΟΖ και του Σκοπιανού, ταυτόχρονα.
«Πρόκειται –καταλήγει- για εθνικά για μια ιδιαίτερα επικίνδυνη εξέλιξη και παράλληλα “παράθυρο ευκαιρίας” για τα γεράκια του διεθνούς γεωστρατηγικού κυνικού “δούναι και λαβείν” και τονίζει «η προληπτική γραμμή στήριξης, είναι ουσιαστικά, ο ιμάντας μετάβασης της Ελλάδας στο ακριβό χρήμα των αγορών όπου στην καλή εκδοχή η Ελλάδα θα δανείζεται με διπλάσιο περίπου κόστος χρήματος. Με απλά λόγια : το αποτέλεσμα της τριετούς θητείας της παρούσας Κυβέρνησης είναι η υποχρέωση της Ελλάδας να αγοράζει ακριβά ένα καθεστώς πιστοληπτικής προστασίας ώστε να μπορεί να αγοράζει ακριβό χρήμα».
