Διαβάστε τα κυριότερα αποσπάσματα του άρθρου από τον Guardian για το επικείμενο ταξίδι του Έλληνα Πρωθυπουργού στη Ρωσία.
”Η εχθρότητα προς την πλευρά της Γερμανίας έχει φέρει την Ελλάδα κοντά στην Ρωσία, ωστόσο αυτό είναι ριψοκίνδυνο για τους έλληνες.
Δεν είναι κακό για κανέναν Ευρωπαίο πολίτη να ταξιδέψει στην Μόσχα στις μέρες μας. Το πρόβλημα εντοπίζεται στο τι λες και κάνεις όσο βρίσκεσαι εκεί. Ούτε είναι πρόβλημα να μιλήσει κάποιος στον Πούτιν. Η Ρωσία είναι ένας «παίκτης» που δεν μπορεί να αγνοηθεί ανάμεσα σε πολλά Διεθνή πεδία, όπως τη διάδοση πυρηνικών όπλων ή ακόμα και τις κλιματικές αλλαγές.
Η Ελλάδα βρίσκεται σε δεινή θέση αφού πιθανό σενάριο είναι να υπάρξει αδυναμία πληρωμής της δόσης του δανείου από το ΔΝΤ στις 9 Απρίλη. Για αυτό και ο Τσίπρας πραγματοποιεί αυτό το ταξίδι, προκειμένου να στείλει μήνυμα στους εταίρους πως θα παίξει το «χαρτί» της Ρωσίας. Ακόμα κι αν η κυβέρνηση έχει τονίσει πως δεν θα ζητήσει τα ρωσικά χρήματα, αυτό δεν σημαίνει πως δεν μπορεί να ακούσει μια προσφορά από εκεί.
Υπάρχουν ιστορικές σχέσεις ελλήνων και Ρώσων, που ξεκινούν από την βοήθεια του Τσάρου Αλεξάνδρου στην ανεξαρτησία των Ελλήνων από την οθωμανική αυτοκρατορία αλλά και την κοινή θρησκεία, ορθοδοξία, των δύο λαών, όμως το δεύτερο δεν επηρεάζει και πολύ τον «άθεο» Αλέξη Τσίπρα.
Όμως αυτό που ενώνει ακόμα περισσότερο τον Πούτιν με τον Τσίπρα, είναι το έντονο αντιγερμανικό συναίσθημα και η βαθιά ρήξη με τις τακτικές Μέρκελ.
Ξαφνικά έχουν ξυπνήσει μνήμες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου με την Ελλάδα να κάνει λόγο για τις Γερμανικές αποζημιώσεις κάτι που έχει κάνει και η Ρωσία στο παρελθόν για να βγει από δύσκολες θέσεις.
Οι κυρώσεις της Δύσης σε συνδυασμό με τη χαμηλή τιμή του πετρελαίου, έχουν φέρει σε μειονεκτική θέση την Ρωσία, η οποία έχει μόνο οφέλη από τη συνάντηση με την ελληνική πλευρά. Ίσως και περισσότερα από τους Έλληνες αφού σύμφωνα με αναλυτές ο Πούτιν εξαιτίας των κυρώσεων σε βάθος χρόνου δύο ετών δεν θα μπορεί να διατηρεί τους μισθούς και τις συντάξεις στα υπάρχοντα επίπεδα, κυρίως εξαιτίας της εξάντλησης των απαραίτητων πόρων.
Οπότε ο Πούτιν θα έχει να κερδίσει πιο πολλά, μόνο και μόνο επειδή θα έχει το χαρτί μιας ευρωπαϊκής «διαίρεσης» και θα μπορεί να διαμηνύει πως το Κρεμλίνο έχει πρόσβαση εντός της ΕΕ.
Το να «αγκαλιάσεις» βέβαια τον Πούτιν δεν είναι και ο καλύτερος τρόπος για να δείξεις πως είσαι περήφανο μέλος της ΕΕ, ούτε φυσικά δείχνει πως ο Τσίπρας στηρίζει τις ίδιες του τις εκκλήσεις για αλληλεγγύη και κατανόηση στο ελληνικό πρόβλημα.
Το ταξίδι του Τσίπρα στην Μόσχα είναι λοιπόν περισσότερο σημάδι αδυναμίας και απελπισίας, παρά πραγματισμού. Κι αν ο Τσίπρας πρόσφατα δήλωσε πως η χώρα του και η Ρωσία μπορούν να έχουν ένα θαυμάσιο κοινό μέλλον, θα πρέπει να σκεφτεί σοβαρά αν θέλει να εγκαταλείψει την ευρωατλαντική συμμαχία και να αναρωτηθεί αν θέλει να μπει στη σφαίρα χωρών που επηρεάζει η Ρωσία, όπως π.χ. Την Λευκορωσία”.
Πηγή Καθημερινή
