Τον Σεπτέμβριο του 2011, όταν ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε θέλησε να προτείνει στον Ευάγγελο Βενιζέλο την ιδέα της εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ, αποσύρθηκαν στο δεύτερο υπόγειο του ξενοδοχείου όπου βρίσκονταν. Οι πεντέμισι μήνες της διαπραγμάτευσης των Αλέξη Τσίπρα και Γιάνη Βαρουφάκη του έδωσαν το… πάτημα για να βγάλει τις ακραίες θέσεις του από τα υπόγεια και να τις εκθέσει στην αίθουσα του Eurogroup. Το “σχέδιο Grexit” είχε μπει σε εφαρμογή.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Εκείνο το Σάββατο, ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ξεπέρασε φανερά τα όρια της συνεννόησής του με την Άνγκελα Μέρκελ και τον Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, είχε όμως τη στήριξη της ευρείας πλειοψηφίας των ομολόγων του. Έτσι αποφάσισε να κάνει την επιθετική του κίνηση, επιχειρώντας να αναγκάσει την Ελλάδα να φύγει από το ευρώ. Όλο το παρασκήνιο του Grexit που τελικά δεν ήρθε.
Ενώ διεξαγόταν η εφιαλτική εκείνη συνεδρίαση στις Βρυξέλλες, στο Βερολίνο επικρατούσε έντονος εκνευρισμός. Όπως αναφέρει η Καθημερινή, η κυριότερη τροποποίηση που είχε κάνει ο κ. Σόιμπλε σε σχέση με τα όσα είχαν συζητηθεί δύο μέρες νωρίτερα στην καγκελαρία αφορούσε στο νέο ταμείο ιδιωτικοποιήσεων.
Ειδικότερα δε στην απαίτηση η έδρα του να είναι στο Λουξεμβούργο και όλα τα έσοδά του –το σουρεαλιστικό ποσό των 50 δισ. ευρώ, που είχε εμπνευστεί η τρόικα πρώτη τον Φεβρουάριο του 2011– να κατευθύνονται στην αποπληρωμή του ελληνικού χρέους.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
«Αυτό που μας σόκαρε με το non-paper ήταν ο τρόπος που έθετε τους όρους για την παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ», λέει Γερμανός αξιωματούχος με γνώση των διαβουλεύσεων των ημερών εκείνων. «Ηταν τόσο ταπεινωτικοί, που ο σκοπός φαινόταν να είναι να μη γίνουν αποδεκτοί από την Ελλάδα».
Για τον κ. Γκάμπριελ, ιδιαίτερα, που θεωρούσε ύψιστης σημασίας την κοινή γραμμή Βερολίνου-Παρισιού στο ελληνικό ζήτημα, η επιθετική στάση του κ. Σόιμπλε κινδύνευε να “τινάξει” τα πάντα στον αέρα.
Το Eurogroup του Σαββάτου, αλλά και η νέα συνεδρίαση την Κυριακή το πρωί, δεν κατέληξαν σε συμφωνία. Στο ανακοινωθέν που εκδόθηκε, υπήρχε αναφορά στην προσωρινή έξοδο της Ελλάδας – σε παρένθεση, που σηματοδοτούσε ότι δεν υπήρχε ομοφωνία επ’ αυτής της πρότασης.
Στις 4 το απόγευμα, η σκυτάλη πέρασε στα χέρια των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων. Για τον κ. Τσίπρα και το επιτελείο του, όλα ήταν ανοιχτά: δεν ήξεραν αν στο τέλος της συνεδρίασης θα υπέγραφαν το πλαίσιο συμφωνίας για το νέο ελληνικό πρόγραμμα ή αν θα συναινούσαν στους όρους εξόδου της χώρας από την Ευρωζώνη.
Ως γνωστόν, στη δραματική τελική ευθεία της διαπραγμάτευσης βρέθηκε στο επίκεντρο το νέο ταμείο ιδιωτικοποιήσεων – και ειδικότερα το πού θα είναι η έδρα του και τι ποσό από τα έσοδά του θα μπορούσε να διοχετευθεί για επενδύσεις αντί για αποπληρωμή χρέους.
Ο κίνδυνος του «μαύρου σεναρίου» παραλίγο να πραγματωθεί γύρω στις 4 τα ξημερώματα, όταν η ελληνική πλευρά, μη βλέποντας περιθώριο συμβιβασμού, αποχώρησε και μετέβη στο κτίριο της μόνιμης αντιπροσωπείας της Ελλάδας.
Στο σημείο αυτό ήταν καίρια η παρέμβαση των Γάλλων. Ο κ. Ολάντ μετέβη και αυτός στην ελληνική διπλωματική αντιπροσωπεία και κλείστηκε σε ένα δωμάτιο με τον κ. Τσίπρα. Παράλληλα, ο Μπρούνο Μπεζάρ, εκπρόσωπος της Γαλλίας στο Euroworking Group, συνομιλούσε με τον κ. Γ. Χουλιαράκη και (διά τηλεφώνου) με τον Τόμας Στέφεν, αναζητώντας μια κοινώς αποδεκτή λύση σχετικά με το ταμείο ιδιωτικοποιήσεων.
Με τη συμβολή και του Ολλανδού πρωθυπουργού Μαρκ Ρούτε και της Κριστίν Λαγκάρντ, αλλά και την υποχώρηση της κ. Μέρκελ στο θέμα της έδρας του ταμείου, λίγο πριν από τις 9 το πρωί επετεύχθη συμφωνία.
Ο κ. Μπεζάρ στη συνέχεια ηγήθηκε της ομάδας των Γάλλων τεχνοκρατών που συνέδραμαν την Ελλάδα στην κατάρτιση του τρίτου ελληνικού προγράμματος, ώστε να είναι πλήρες και να μη δώσει σε κανέναν το πρόσχημα για να επαναφέρει στο τραπέζι τα σενάρια της φρίκης…
Πηγή:
Φωτογραφίες: ΑΠΕ – ΜΠΕ / Eurokinissi
