Σε μια από τις πιο φορτισμένες στιγμές του 4ου Συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ, ο Απόστολος Κακλαμάνης ανέβηκε το μεσημέρι του Σαββάτου (28.03.2026) στο βήμα για μια ομιλία που έμοιαζε περισσότερο με πολιτική διαθήκη παρά με τυπική παρέμβαση.
Στα 89 του χρόνια, το ιστορικό στέλεχος της παράταξης, εμφανώς συγκινημένος, απευθύνθηκε στους συνέδρους με λόγια που πάγωσαν για λίγο την αίθουσα. «Δεν ξέρω αν αύριο θα ζω για να δω την πραγμάτωση της Νέας Ελλάδας, αλλά εσείς είστε οι εκπρόσωποι του λαού του ΠΑΣΟΚ» είπε ο Απόστολος Κακλαμάνης. Η αποστροφή αυτή, με την οποία ουσιαστικά αποχαιρέτησε τη μακρά του πολιτική διαδρομή, προκάλεσε έντονη συγκίνηση στο ακροατήριο.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Ο Απόστολος Κακλαμάνης συνέδεσε τη σημερινή μάχη της παράταξης με τις απαρχές της, θυμίζοντας ότι το μήνυμα που επιχειρεί σήμερα να ανασυγκροτήσει το ΠΑΣΟΚ ξεκίνησε, όπως είπε, «από 150 στελέχη του ΠΑΚ το 1974» και καλώντας τα «5.000 αποφασισμένα στελέχη» του Συνεδρίου να το μεταφέρουν ξανά «σε όλη την Ελλάδα». Επέμεινε, ωστόσο, ότι η επόμενη ημέρα δεν μπορεί να χτιστεί χωρίς γενναία ανανέωση. «Το ΠΑΣΟΚ έχει ανάγκη ανανέωσης. Η δική μου γενιά να κάνει ένα βήμα πίσω», ανέφερε, για να προσθέσει με σαφήνεια ότι «χωρίς νέες γενιές το ΠΑΣΟΚ δύσκολα θα προχωρήσει». Το αίτημά του ήταν καθαρό: «Τόπο στα νιάτα».
Στην ομιλία του δεν έλειψαν και οι αιχμές για τη σημερινή πολιτική κατάσταση, αλλά και για τις πληγές που άφησε στην παράταξη η περίοδος της κρίσης. Ο πρώην πρόεδρος της Βουλής μίλησε για «προβλήματα δημοκρατίας» και για «ένα κοινοβούλιο απαξιωμένο που διασύρεται στα μάτια των πολιτών», ενώ κατήγγειλε και την «αντιπασοκική προπαγάνδα» που, όπως είπε, επιχειρεί την «ποινικοποίηση της άλλης άποψης». Ιδιαίτερα φορτισμένη ήταν και η αναφορά του στην περίοδο του 2009, όταν, όπως είπε, το ΠΑΣΟΚ «έπεσε στον γκρεμό για να σωθεί η χώρα», την ώρα που κάποιοι βουλευτές του «πρόδωσαν τον λαό του ΠΑΣΟΚ και πήγαν στον ΣΥΡΙΖΑ ή τη ΝΔ».
Διαβάστε εδώ όλα όσα έγιναν την δεύτερη ημέρα των εργασιών του 4ου Τακτικού Συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ.
Το κλείσιμο της ομιλίας του ήταν εκείνο που σφράγισε τη στιγμή. «Δεν ξέρω πότε, αλλά πολύ σύντομα, ίσως να μην είμαι στη ζωή για να δω την πραγμάτωση της Νέας Ελλάδας, της Ελλάδας της ελευθερίας, της Ελλάδας της Δημοκρατίας», είπε, πριν απευθυνθεί στους συνέδρους με μια φράση αποχαιρετισμού: «Σας αποχαιρετώ, σας ευχαριστώ για την τιμή που μου κάνετε 40 χρόνια τώρα». Και αμέσως μετά, σαν συμπύκνωση ολόκληρης της παρέμβασής του, ήρθε η τελευταία του προτροπή: «Τόπο στα νιάτα». Η αίθουσα σηκώθηκε όρθια και τον αποχαιρέτησε με παρατεταμένο χειροκρότημα.
