Η διακυβέρνηση απ’ τον εθνικιστή Γκρουέφσκι έφερε τη χώρα στη σημερινή κατάσταση. Ο Νικόλα Γκρουέφσκι κατηγορείται για διαφθορά, αλλά και για μια σειρά από ενέργειες (διωγμούς, παρακολουθήσεις κλπ) κατά των πολιτικών και όχι μόνο αντιπάλων του. Το ποτήρι ξεχείλισε και η χώρα οδηγήθηκε σε πρόωρες εκλογές.
Τα αποτελέσματα ωστόσο οδήγησαν σε αδιέξοδο. Ο Γκρουέφσκι αν και ήρθε και πάλι πρώτος στις εκλογές δεν κατάφερε να συγκεντρώσει τις απαιτούμενες 61 υπογραφές για τον σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας.
Έτσι η διερευνητική εντολή σχηματισμού κυβέρνησης δόθηκε στον δεύτερο των εκλογών Ζάεφ και το κόμμα SDSM. Ο Ζάεφ κατάφερε σε συνεργασία με τρία αλβανικά κόμματα να συγκεντρώσει 67 ψήφους, ωστόσο ο πρόεδρος των Σκοπίων Γκιόργκι Ιβανόφ αρνήθηκε να προχωρήσει σε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης επικαλούμενος εθνικούς λόγους.
Αυτό καθώς κοινό αίτημα των αλβανικών κομμάτων είναι να καθιερωθούν ως δεύτερη επίσημη γλώσσα της χώρας τα αλβανικά.
Κάπου εδώ μπαίνει στο παιχνίδι ο Έντι Ράμα, ο Πρωθυπουργός της Αλβανίας με “εντολή” του οποίου τα αλβανικά κόμματα των Σκοπίων καθόρισαν την κοινή τους ατζέντα σε συνεδρίαση, όχι στην πόλη Τέτοβο όπως θα περίμενε κανείς, αλλά στα Τίρανα.
Αυτό ενίσχυσε τις υποψίες των σλαβόφωνων ότι η Αλβανία επιχειρεί τη διαμόρφωση των επόμενων κινήσεων σε πολιτικό επίπεδο στα Σκόπια με απώτερο στόχο την καντονοποίηση της χώρας ή ακόμη και την αυτονόμηση των αλβανόφωνων περιοχών.
Ανοιχτά κάποιοι, μεταξύ αυτών και η Μόσχα, μιλούν για προσπάθεια αποσταθεροποίησης στην περιοχή…
