Ο Μιχάλης Χατζηγιάννης σε μία συζήτηση με τη Σοφία Τουντούρη και δίνοντας συνέντευξη στο περιοδικό Adore, αποκαλύπτει μία ιδιαίτερη πτυχή του εαυτού του. Την πιο αληθινή.
Το νεαρό παιδί από την Κύπρο πώς κατάφερε τελικά να γίνει ο σταρ που έχω απέναντί μου;
Δεν μπορώ να δώσω μία συνολική περιγραφή όλης της διαδρομής γιατί θα υποπέσω σε ένα λάθος που δεν θέλω να κάνω… Θα περιγράψω τον εαυτό μου σαν τρίτος και δεν νομίζω ότι αυτό είναι στις ιδιότητες ενός καλλιτέχνη να το κάνει. Καλύτερα να το κάνουν οι άνθρωποι απ’ έξω που τον παρακολουθούν, τον βλέπουν και τον αξιολογούν. Η πορεία δεν ήταν ούτε εύκολη ούτε απλή ήταν μία πορεία με αρκετές δυσκολίες, πολλή δουλειά, ζήλο, πάθος και αρκετή τόλμη. Καταλήγω, λοιπόν, στο ότι τελικά τα όνειρα μπορούν να γίνουν πραγματικότητα. Αν αυτό ήταν το παιδικό μου όνειρο, τότε ήταν σε μία ουτοπική διάσταση. Δεν μπορούσα ποτέ να το φανταστώ. Αυτή η πορεία χαρακτηρίζεται από αυτά τα στοιχεία. Μέσα σε όλα αυτά έπαιξαν ρόλο και κάποιοι άνθρωποι οι οποίοι βοήθησαν, κάποιοι άλλοι που με τις αρνητικές τους διαθέσεις θέλοντας να μη βοηθήσουν βοήθησαν παραπάνω. Κάθε φορά που έπεφτα κάτω, για μένα, ήταν μία νίκη στο τέλος της ημέρας γιατί είμαι από τους ανθρώπους που στη δυσκολία γίνομαι πιο δυνατός, πιο σταθερός και προχωράω με περισσότερη δύναμη και φόρα.
