Ξεκίνησε ως μια περιοδεύουσα έκθεση από χώρα σε χώρα και στη συνέχεια στεγάστηκε μόνιμα σε ένα παλάτι μπαρόκ στο Ζάγκρεμπ.
Βασίστηκε σε μια ιδέα απλή και έξυπνη: κάθε σχέση όταν χαλάει αφήνει πίσω της αναμνήσεις αλλά και αντικείμενα. Αυτά τα αντικείμενα, συνοδευόμενα από μια σύντομη ιστορία, μπορούν να λειτουργήσουν ως έμνπευση για άλλους ανθρώπους. Το μουσείο περιλαμβάνει εκθέματα όπως μια συσκευή για μασάζ κεφαλής που ανήκε σε κάποιον από το Ζάγκρεμπ (“Κάτι που δεν επιστρέφεις στην πρώην σου”), το σίδερο μιας Νορβηγίδας (“Το χρησιμοποίησα για να σιδερώσω το νυφικό μου”) ή ένα υγροσάπουνο σώματος που ανήκε σε μια γυναίκα από το Σπλιτ (“Η μητέρα μου στη συνέχεια το χρησιμοποίησε για να γυαλίζει τα ποτήρια”).
Το μουσείο δέχεται προτάσεις διαδικτυακά από όποιον ενδιαφέρεται να προσφέρει κάποιο αντικείμενό του που συνοδεύεται από μια ιστορία αγάπης ή χωρισμού.
